Αποκαλύπτουμε!

Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Πρώτο το christofias-watch ξεσκέπασε τον downerικό Καρογιάν


Πρώτο το christofias-watch, ξεσκέπασε τον φιλοκαθεστωτικό Χαννίδη, όταν στην ΕΔΕΚ έκαναν ακόμη τεμενάδες για το κοσμικό τους "αστέρι" (ακούτε φίλοι της ΕΔΕΚ που σήμερα επαναλαμβάνετε τα ίδια, υποστηρίζοντας στενές σοφογκριλικές και άλλες κλίκες εις βάρος του Γ.Λιλλήκα;). Σήμερα, επιβεβαιωθήκαμε πλήρως.

Από την αρχή της λειτουργίας μας, πολλοί μας είδαν καχύποπτα. Πολλοι διαφώνησαν με το ύφος μας. Πολλοί έσπευσαν να μας χαρακτηρίσουν παραφυάδες κομμάτων ή οργανώσεων. Πολλοί έσπευσαν να μας χαρακτηρίσουν ως υπερβολικούς, όταν αποκαλέσαμε τη συντακτική μας ομάδα "Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο".

Όμως σήμερα, ακόμη και ο πιο μεγάλος μας εχθρός, δεν μπορεί να αμφισβητήσει την αλήθεια των λεγομένων μας. Ότι είπαμε το τεκμηριώσαμε στο απόλυτο, όσο κι αν διαφωνεί κάποιος με το ύφος και το στυλ μας.

Καταφέραμε με πολύ κόπο και δυσσαρεστώντας πολύ κόσμο, να μην χαριστούμε σε κανέναν. Καταφέραμε να επιβιώσουμε, όταν αστυνομικοί εισέβαλλαν σε σπίτια για να μας βρουν και έστηναν ανύπαρκτες ποινικές υποθέσεις εναντίον ανθρώπων και όταν καταταλαιπωρούσαν ολόκληρες οικογένειες.

Καταφέραμε μέχρι σήμερα, να μη μας ανακαλύψει το αντιδημοκρατικό καθεστώς Χριστόφια.

Πάνω από όλα όμως καταφέραμε να αποδείξουμε με πράξεις πόσο ΕΓΚΥΡΟΙ είμαστε.

Αποδείξαμε με έγγραφα τη σχέση Downer-Κάρογιαν.

Αποδείξαμε στην πράξη ότι το καθεστώς Χριστόφια διέπεται από ολοκληρωτικές νοοτροπίες.

Αποδείξαμε με στοιχεία οτι ο Δ.Χριστόφιας αθέτησε τις προεκλογικές του δεσμεύσεις.

Αποδείξαμε με στοιχεία ότι μικγκριλιστές λυμαίνονται την ΕΔΕΚ και ιδιοτελείς καιροσκόποι λυμαίνονται το ΔΗΚΟ.

Το Christofias-Watch, δεν είναι απλά "το υπεύθυνο Blog", όπως γνωστός πολέμιος της δίκαιης λύσης και υποστηρικτής των εποίκων, αναγκάζεται τελικά να παραδεχτεί. Είναι κυρίως ένα "ΕΓΚΥΡΟ BLOG".

ΠΟΤΕ ΔΕ ΣΑΣ ΕΙΠΑΜΕ ΨΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΟΥΜΕ!

Λάθη κάναμε στην πορεία μας. Παραλείψεις σίγουρα.

Υπερβολές μπορεί να είπαμε άθελά μας. Κάποιους μπορεί να τους αδικήσαμε, πάλι αθελά μας.

ΑΛΛΑ ΨΕΜΑΤΑ ΠΟΤΕ! Και είναι γι' αυτό που σας ετοιμάζουμε οσονούπω, ακόμη μια μεγάλη αποκάλυψη. Παρακαλούμε, αναμένατε στας οθόνας σας!

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Ο συκοφάντης Πάγκαλος

Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

Στη φωτογραφία, δύο περιφερόμενες ντροπές της Ελλάδας!

‘Οποιος επιχειρεί να κατηγορήσει το Βάσο Λυσσαρίδη για οποιαδήποτε εθνική, κοινωνική ή πολιτική ενέργειά του, αποδεικνύεται ψεύτης και συκοφάντης. ‘Οταν η κατηγορία διαφαίνεται από τη στιγμή της διατύπωσης, ότι αποτελεί συκοφαντία, τότε ο συκοφάντης γίνεται καταγέλαστος. Αυτό σκεφτήκαμε, όταν ακούσαμε τον ανεμόμυλο Πάγκαλο, να συκοφαντεί το Βάσο Λυσσαρίδη, ότι δεν ήθελε αξιοποίηση της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης για λύση του Κυπριακού. Δεν ήταν ανάγκη να μιλήσει καν ο Βάσος Λυσσαρίδης, για να αντιληφθούμε, ότι ο κ. Παγκάλος αποπειράτο να συκοφαντήσει το Βάσο Λυσσαρίδη. Απορήσαμε κι εμείς, όπως και ο γιατρός. Ποια ήταν άραγε τα κίνητρά του;

Φυσικά δεν υπάρχει λόγος να ψάχνουμε για κίνητρα. Από τότε που, ιδεολογικά, ο κ. Πάγκαλος έχει μεταλλαχθεί, έχει γίνει αγνώριστος. Η συμπεριφορά του είναι αλλοπρόσαλλη και ανεξήγητη. ‘Αραγε είναι τύψεις; Δεν ξεχνούμε , ότι κι αυτός τάχθηκε υπέρ του σχεδίου Ανάν, χωρίς να το διαβάσει. Ξέρουμε πως μας θεωρεί ξεροκέφαλους, γιατί διατηρούμε εθνική αξιοπρέπεια και δεν υπακούομε στα κελεύσματα των μεγάλων αφεντικών του κόσμου.

Αν εμείς είμαστε ξεροκέφαλοι, επειδή ψηφίσαμε ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν, τότε για τον Πάγκαλο, ο Βάσος Λυσσαρίδης είναι ο μέγας ξεροκέφαλος. Γιατί μια ολόκληρη ζωή αρνείται να υποταχθεί, αρνείται να διπλώσει τη σημαία του αγωνιστή, αρνείται να υποκύψει στις πιέσεις και τους εκβιασμούς, είναι πάντα μπροστά από όλους μας, σημαιοφόρος και καθοδηγητής.

Ο Βάσος Λυσσαρίδης είναι το ζωντανό σύμβολο της εθνικής αξιοπρέπειας, της αγωνιστικότητας και της διεκδικητικότητας. Χάσαμε τον Τάσσο Παπαδόπουλο, χάσαμε τον ηγέτη τους ΟΧΙ. ‘Εχουμε όμως ακόμα ζωντανό ανάμεσά μας το Βάσο Λυσσαρίδη, που έχει πάντα το κεφάλι ψηλά και μπορεί κάθε στιγμή να απαντά και να διαψεύσει συκοφάντες, σαν τον Πάγκαλο.

Για μια ακόμα φορά ο Πάγκαλος γελειοποιήθηκε. Προσπάθησε να μασήσει τα λόγια του και να συνεχίσει τη συκοφαντία, επικαλούμενος συναντήσεις σε άλλες χρονιές. Ο Βάσος Λυσσαρίδης, ευγενικός αλλά καυστικός και με το χαμόγελο στα χείλη τον διέψευσε και πάλι , λέγοντας ξανά τα αυτονόητα και μάλιστα μπροστά του. Ο Πάγκαλος σιώπησε και αποχώρησε. Ντροπή του.


Στη φωτογραφία, δύο περιφερόμενες ντροπές της Κύπρου (δεν πάμε πίσω δυστυχώς)

Ο Πάγκαλος υπήρξε κάποτε. Τώρα πια, για μας, δεν υπάρχει. ‘Εχει βυθιστεί στην ανυπαρξία, στην οποία τον οδήγησαν οι εθνικά απαράδεκτες μεταλλάξεις του. Ο Βάσος Λυσσαρίδης, όμως υπάρχει και θα υπάρχει πάντα, όπως υπάρχει πάντα ο Τάσσος Παπαδόπουλος.

Αυτοί οι δυο αγωνιστές από τον καιρό της ΕΟΚΑ, ως τις ημέρες του δημοψηφίσματος, που διέσωσε την Κυπριακή Δημοκρατία, είναι τα περήφανα σύμβολα της αγωνιστικότητας και της αντίστασης μας. Δεν διατάζαν ποτέ να τα βάλουν με όλους, όταν σκοπός ήταν η σωτηρία του Ελληνισμού της Κύπρου. Ο κ. Πάγκαλος είναι μια παρανυχίδα, που περνά απαρατήρητη. Να πάει στο καλό και ας μη ξανάρθει στην Κύπρο. Μας προκαλεί αναγούλα, κάθε φορά που ανοίγει το στόμα του.

Θεόφιλος για το Christofias-Watch

Παραπολιτικά του Ευαγόρα

Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010


-> Καλησπερίζω. Απολογούμαι που χάθηκα για λίγο.

->John Charalambous, δεν σε ξέχασα, θα τα ξαναπούμε σ' εκείνη τη μικρή παραλιακή πόλη, σ' εκείνο το internet cafe που, ανυποψίαστοι για το τι μας περίμενε, βρεθήκαμε και ρίξαμε γέλιο του άλλου κόσμου, με τα ρεζιλίκια του Anef_Oriwn. Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες....

->Αν σου λεγα ότι σε είδα μια Παρασκευή στο Friday's και δε σε χαιρέτησα θα το πίστευες; Τι να σου' λεγα, δεν ήξερα, είχες πει θα έπαιρνες τηλέφωνο και δεν πήρες, είχες πει θα περνούσες και δεν πέρασες, ε τι να σου' λεγα κι εγώ. Κι όμως ρε φίλε, θα στο πω τώρα κι ας μην το δεις εδώ, γιατί ξέρω ότι πια ελάχιστο περνάς από δω, είσαι από τα πιο καλά παιδιά που γνώρισα ποτέ. Και την πιο μεγάλη έμπρακτη στήριξη, από σένα την πήρα στα δύσκολα και γι' αυτό σε ευχαριστώ.

-> Ούτε σένα φίλε Ιοσίλιε σε ξέχασα. Μπορεί οι δρόμοι μας να είναι πια τελείως παράλληλοι, αλλά καλά περάσαμε (και καλά περνούμε). Τα λέμε στο τηλέφωνο, οργανωνόμαστε και συνεννούμαστε, γελούμε και προβοκάρουμε, αλλά πλέον παράλληλα.

-> Ούτε τον άλλο τον συνωνόματο, που έγινε Καπνός στα δύσκολα! Είχε σπάνιο ταλέντο όμως.

-> Ίσως να μαζευτούμε όλοι ξανά στο Αιγαίο, για μια ακόμα φάση, με τα μεθυσμένα γέλια μας και τις αγριοφωνάρες μας να δονούν το χώρο επιδεικτικά, τη ζιβανία να γεμίζει συνεχώς τα ποτηράκια μας και με το Βάσο να στέκει από πάνω μας. Ίσως και όχι, μάλλον όχι, μα το ταξίδι το άξιζε.

-> Πριν το τέλος, πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη.

-> Και μάλλον εμείς αλλάζουμε αντί να αλλάξουμε τον κόσμο.

-> Μα το ταξίδι άπαιχτο και δίδαξε πολλά.

-> Φτάνει τα κωδικοποιημένα και να μπούμε στην ουσία. Η πολιτική του καλού παιδιού του Δημήτρη Χριστόφια, η αφελής δηλαδή λογική του "άμα δώσουμε, θα κερδίσουμε τη διεθνή κοινή γνώμη", έχει πλέον αποδειχθεί καταστροφική.

-> Δε φτάνει που δεν τέθηκε θέμα Ντάουνερ και να ζητηθεί η απομάκρυνσή του (μετά και τη σύνοψη της "Σημαδεμένης Τράπουλας"), τώρα μας ζητούν και τα ρέστα. Η Έκθεση του Γενικού Γραμματέα όπως προδημοσιεύθηκε κατηγορεί τα ΜΜΕ για παραπληροφόρηση και για διαστρέβλωση στην παρουσίαση του ρόλου των Η.Ε.

-> Εμφανέστατα γραμμένη από το βρώμικο δίδυμο Πάσκο-Ντάουνερ.

-> Εμ, όταν δεν καταλαβαίνεις το αυτονόητο, ότι δηλαδή η σιωπή σου τροφοδοτεί το θράσος, ότι η σιωπή σου τροφοδοτεί την αδικία, ό,τι πάθεις είναι και λίγο του κεφαλιού σου.

-> Θυμόμαστε επίσης τότε που ο κάθε ανόητος έφταιγε τον Τάσσο για την κάθε αρνητική "εξέλιξη" (ω τι εξέλιξη να επισκεφθούν δύο ευρωβουλευτές τα κατεχόμενα!). Από διακυβέρνησης Χριστόφια μέχρι σήμερα είχαμε (και μάλιστα, σε αντίθεση με την περίοδο της Προεδρίας Τάσσου, αυτή τη φορά, σε μεγάλο βαθμό, με συμμετοχή του ίδιου του Προέδρου μας) ενδεικτικά: -> απόφαση ΕΔΑΔ που απορρίπονται μαζικά οι προσφυγές των Ε/Κ -> σκλήρυνση των τουρκικών θέσεων -> 50,000 έποικους -> ξεπούλημα όλων των περιουσιών μας -> χρονοδιαγράμματα ->εθνικισμό, ρατσισμό, τσιμέντωμα της διχοτόμησης -> χαρακτηρισμός της Κ.Δ. ως "Νότου" από το Γ.Γ. του ΟΗΕ κλπ κλπ.

->Είδαμε και το νέο καβγά για τον ανεκδιήγητο Άκη στη Βουλή. Για όσους δεν ξέρουν το παρασκήνιο να το πούμε. Από παλιά, οι σχέσεις του εισαγγελέα Σ.Μάτσα και του Α.Παπασάββα δεν ήταν οι καλύτερες. Από θέση ισχύος ο γελοίος Παπασάββας, είπε όμως να ανταποδώσει. Και έτσι, στην ετήσια αξιολόγηση του Σ.Μάτσα του αρχαιότερου και ενός από τους πιο εργατικούς Εισαγγελείς, όχι μόνο δεν εξαιρέθηκε ως όφειλε ο Άκης (λόγω των γνωστών σε όλους κακών σχέσεων των δύο), αλλά καταχράστηκε τη θέση ισχύος στην οποία ο πολιτικός διορισμός του από τον κολλητό του Δ.Χριστόφια τον έφερε και είπε να βγάλει το άχτι του στον κ. Μάτσα.

-> Το θέμα πήγε για συζήτηση στην Επιτροπή Θεσμών και ο Άκης όχι μόνο δεν εμφανίστηκε, αλλά τα πολιτικά φιλαράκια του από το ΑΚΕΛ και την ακελική πτέρυγα του ΔΗΚΟ αποχώρησαν από τη συνεδρίαση της Επιτροπής, για διαμαρτυρία και συμπαράσταση στο θλιβερό Παπασάββα.

-> Όταν μείωνε τον άλλον ο Παπασάββας και καταχρώταν τη θέση ισχύος του κανένας δεν είχε πρόβλημα. Όταν κάποιοι είπαν να συζητήσουν το θέμα και ο Άκης μάλιστα σνόμπαρε και τη Βουλή και αρνίόταν να δώσει και εξηγήσεις, τα ακελικά φιλαράκια του έσχισαν τα ιμάτιά τους.

-> Το θράσος σας καθεστωτικά ανδρείκελα, είναι πράγματι Anef_Oriwn. Τις παρενέργειες της ικανοποίησης των επαγγελματικών φαντασιώσεων του Άκη Παπασάββα εκ μέρους σας, τις σκεφτήκατε ποτέ; Σκεφτήκατε την επιβάρυνση των δημοσίων οικονομικών και την επίδειξη θράσους εκ μέρους του; Σκεφτήκατε ποτέ πόσο εξεφτελίσατε τη Νομική Υπηρεσία, με το να βάλετε εκεί τον Παπασάββα;

-> Και μη μας πείτε ότι δεν το σκεφτήκατε, γιατί τα "νομικοπολιτικά" του παραληρήματα μίσους και ύβρεων και ξεκαθαρίσματος λογαριασμών, είχατε την ευκαιρία να τα διαβάσετε από χρόνια πριν, αφού τα μοίραζε από δω κι από κει υπό μορφή "βιβλίων νομικοπολιτικού περιεχομένου" και του τα παρουσίαζε και ο Μέγας Ναπολέων Ηγέτης σας. Αποκορύφωμα ανισορροπίας το "Σαν σταυρωμένος και τριγύρω του Ρωμαίοι" με εξώφυλλο γκρο πλαν της φάτσας του Άκη, φωτογραφημένης από επαγγελματίες φωτογράφους και με καταγεγραμμένες φαντασιώσεις του Άκη ότι ... είναι ο Δημήτρης Χριστόφιας!!!!

-> Και μια και ο λόγος για το φίλο του Άκη, να στιγματίσουμε τις νέες του κοτσάνες στη Βουλή των Ελλήνων. Εισηγούμαστε το πολύ καλό άρθρο του Α.Μιχαηλίδη και στο Φ και του Χ.Τσουρούλλη στο Sigmalive.

-> Κλείνουμε με το Χαννίδη (γι' αυτόν ελπίζω να δεηθεί κάποιος Επίτροπος να κάνει ειδική ανάρτηση). Φημολογείται ότι πήγε στο ΑΚΕΛ και ότι θα κατεβεί με το ΑΚΕΛ.

-> Ελπίζουμε να μην συμβεί κάτι ακόμη χειρότερο. Να σκεφτούν διάφοροι "φωστήρες" στην ΕΔΕΚ, υπό την πίεση της καθόδου του με το ΑΚΕΛ, ότι πρέπει να σπεύσουν οι ίδιοι να τον προωθήσουν. Από την ΕΔΕΚ έχουμε ξαναδεί τέτοιες "εξυπνάδες", οπότε παίζει κι αυτό.

-> Ελπίζουμε λοιπόν ο Χαννίδης να κατεβεί με το πραγματικό του κόμμα: το ΑΚΕΛ. Όμως οι ευθύνες της ΕΔΕΚ που προωθεί εδώ και χρόνια "αστέρια" τύπου Χατζηδημήτρη, Σπυριδάκι, Ηλιάδη, Χαννίδη, Σοφοκλέους, Ιορδάνους κ.α., άτομα που ανήκουν στο ΑΚΕΛ αντί στην ίδια, είναι ασήκωτες.

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΓΙΑ ΤΟ CHRISTOFIAS-WATCH

Ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΙΔΗΣ ΣΤΟ CHRISTOFIAS-WATCH (ΜΕΡΟΣ Β')!

Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010




"Η αναγωγή του συνόλου του κυπριακού προβλήματος σε ενδοκυπριακή διαφορά, χωρίς αναφορά στο τμήμα που άπτεται του διεθνούς του χαρακτήρα, ουσιαστικά μετατρέπει την διαφορά σε διακοινοτική και στέλλει το μήνυμα στην διεθνή κοινότητα ότι το κυπριακό δεν είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής, αλλά διακοινοτικό."

"Δυστυχώς το μοντέλο που διαπραγματευόμαστε είναι η συμφωνημένη διχοτόμηση σε συνδυασμό με προτεκτορατοποίηση ως προς τις εξωτερικές σχέσεις και αυτό το βαπτίζουμε ομοσπονδία. Αυτό το μοντέλο δεν είναι βιώσιμο."

"Σε κάθε περίπτωση όμως δεν συνελήφθηκε κανένας όταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος χαρακτηριζόταν ως ελεεινός φονιάς Τουρκοκυπρίων και ιδεολογικός πατέρας της διχοτόμησης."

"Δεν σας κρύβω ότι την ώρα που γράφω αυτή την απάντηση βρίσκομαι στο Τρίερ στην Γερμανία για ένα συνέδριο και μόλις πριν από μερικές ώρες ένας Σλοβένος συνάδελφος, Καθηγητής συνταγματικού δικαίου με είχε ρωτήσει λεπτομέρειες για την αντιδημοκρατική, όπως ο ίδιος την χαρακτήρισε, ενέργεια της κυπριακής κυβέρνησης κατά του Ξενή Ξενοφώντος, τον οποίο γνωρίζει από τις συναντήσεις του Fundamental Rights Agency της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καταλαβαίνετε σε τι σημείο φτάσαμε; Έχουμε γίνει πανευρωπαϊκό θέμα συζήτησης ως προς τις αψυχολόγητες καταδιώξεις των αντιφρονούντων."

"Το δίλημμα δεν βρίσκεται μεταξύ του εφικτού και του ευκταίου. Έγκειται στην στάση ζωής που επιθυμεί έκαστος να τηρήσει και στα πρότυπα που επιθυμεί να υιοθετήσει. Ίσως να μην μπορούμε να κάνουμε την ζωή μας όπως την θέλουμε. Αλλά τουλάχιστον μπορούμε να μην την εξευτελίσουμε."


Συνεχίζουμε με το δεύτερο μέρος της συνέντευξης του Αχιλλέα Αιμιλιανίδη. Τι λέει ο κ. Αιμιλιανίδης, για τις δικοινοτικές συνομιλίες, για τη Διζωνική, για τις διώξεις αντιφρονούντων από το καθεστώς Χριστόφια; Το δεύτερο μέρος της συνέντευξης του Α.Αιμιλιανίδη, σας το υποσχόμαστε και θα το δείτε και μόνοι σας, ότι είναι συναρπαστικότερο από το πρώτο. Με τις μόνιμες ευχαριστίες μας.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Ειδικότερα σε σχέση με την κυβέρνηση Χριστόφια, πως κρίνετε την εκ μέρους της διαχείριση του Κυπριακού;


Είναι νομίζω σαφές πως οι συμφωνίες Χριστόφια-Ταλάτ της 21/3/2008 και της 23/5/2008 υπήρξαν στρατηγικά σφάλματα, όπως και η απόφαση για έναρξη απευθείας διαπραγματεύσεων παρά την έλλειψη προόδου στις ομάδες εργασίας. Το δόγμα Χριστόφια σύμφωνα με το οποίο θα υπήρχε πρόοδος στις διαπραγματεύσεις, εφόσον υπήρχε καλό κλίμα και φιλική σχέση με τον Ταλάτ οδηγήθηκε σύντομα σε κατάρρευση, εφόσον η προσέγγιση του Προέδρου δεν στηριζόταν στις διεθνοπολιτικές πραγματικότητες.

Υποχωρήσεις που γίνονταν με καλή θέληση, εξελίσσονταν σε κεκτημένα της τουρκικής πλευράς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και μείωναν τα όποια περιθώρια διαπραγματευτικών ελιγμών της ελληνοκυπριακής πλευράς.

Λάθος υπήρξε και το έτερο δόγμα Χριστόφια για ενδοκυπριακή λύση. Ο θεμιτός και ορθός στόχος για λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους προϋποθέτει εν πολλοίς ότι ο εκάστοτε Τουρκοκύπριος διαπραγματευτής ενεργεί ανεξάρτητα ή και αυτόνομα από την τουρκική κυβέρνηση. Κάτι τέτοιο όμως δεν έχει αποδειχθεί ότι συμβαίνει.

Είναι εμφανές ότι οποιαδήποτε συμφωνία ως προς τις διακρατικές πτυχές του κυπριακού προβλήματος (αποχώρηση τουρκικών στρατευμάτων, επιστροφή εκτοπισμένων, αποχώρηση εποίκων) θα πρέπει να γίνεται αποδεκτή και από την Τουρκία. Η αναγωγή του συνόλου του κυπριακού προβλήματος σε ενδοκυπριακή διαφορά, χωρίς αναφορά στο τμήμα που άπτεται του διεθνούς του χαρακτήρα, ουσιαστικά μετατρέπει την διαφορά σε διακοινοτική και στέλλει το μήνυμα στην διεθνή κοινότητα ότι το κυπριακό δεν είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής, αλλά διακοινοτικό. Ο διεθνής παράγοντας εξάλλου σύντομα έδειξε ξεκάθαρα τις προθέσεις του, που ήταν η επαναφορά του σχεδίου Ανάν ως συμφωνημένης λύσης μεταξύ των δύο κοινοτήτων και η μετατροπή της Τουρκίας σε μέρος της λύσης, αντί σε μέρος του προβλήματος.

Η διαπραγμάτευση είναι αδιαμφισβήτητο ότι αποδείχθηκε καθολική αποτυχία για την Κυβέρνηση. Η αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας, η «γενναιόδωρη παραχώρηση» των 50.000 εποίκων ως κεκτημένου για περαιτέρω διαπραγμάτευση, η σταθμισμένη ψήφος που εξισώνει δεκαέξι ελληνοκυπριακές ψήφους με μια τουρκοκυπριακή ψήφο, οι προτάσεις για το περιουσιακό που ουσιαστικά παρέχουν προνομιούχα μεταχείριση στον χρήστη αντί στον ιδιοκτήτη, είναι καλά γνωστά.

Η αρχική δέσμευση για ταυτόχρονη διάνοιξη των οδοφραγμάτων Λήδρας και Λιμνίτη, έδωσε την θέση της στην υπό όρους διάνοιξη του οδοφράγματος, την διασύνδεση με τις στρατιωτικές ανάγκες των Κοκκίνων, την αναγωγή του ζητήματος του Λιμνίτη στο κρισιμότερο θέμα των διαπραγματεύσεων και τελικά στην παροχή δωρεάν ηλεκτρικού ρεύματος, σε συνδυασμό με τις «εποικοδομητικές ασάφειες» της συμφωνίας για τον Λιμνίτη, κατά τρόπο ώστε η διαπραγμάτευση του θέματος Λιμνίτη εξελίχθηκε σε φιάσκο.



Το τελικό εξάλλου κείμενο των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δεκεμβρίου του 2009 συνιστά μια σημαντική αποτυχία της κυπριακής διπλωματίας, η οποία έλαβε στην ουσία το λιγότερο εκείνων που μπορούσε να λάβει, αποδυναμώνοντας τις διπλωματικές προσπάθειες που είχαν προηγηθεί μετά το 2005. Η κυπριακή διπλωματία απώλεσε το ορόσημο του Δεκεμβρίου και με τον τρόπο αυτό εξυπηρέτησε μερικώς τον τουρκικό στόχο για μετατροπή της Τουρκίας σε μέρος της λύσης, αντί σε μέρος του προβλήματος. Μάλιστα η ενέργεια για μονομερή δήλωση της Κυπριακής Δημοκρατίας για πάγωμα πέντε κεφαλαίων, συνιστούσε σαφή οπισθοδρόμηση, εφόσον από την ομόφωνη αντιδήλωση του 2005 και το ομόφωνο πάγωμα κεφαλαίων του 2006, η Κυπριακή Δημοκρατία βρέθηκε για πρώτη φορά μόνη της, χωρίς καν υποστήριξη από την ελληνική κυβέρνηση.

Μπορεί να είναι βιώσιμη μια λύση ΔΔΟ στην Κύπρο;

Κάθε προσπάθεια σχεδιασμού ενός θεσμικού μοντέλου αποτελεί ένα εξαιρετικά δυσχερές πείραμα, το οποίο προϋποθέτει λεπτομερή επεξεργασία των ιστορικών, κοινωνικών, πολιτικών και πολιτιστικών δεδομένων και κυρίως, το οποίο να προσφέρει αίσθημα ασφάλειας και δικαίου στους πολίτες που καλούνται να το θέσουν σε λειτουργία. Οποιοδήποτε πείραμα είναι βασισμένο σε ενδογενείς αδικίες ή σε εξωγενείς παράγοντες, όπως συμφέροντα τρίτων κρατών τα οποία συμμετέχουν στον σχεδιασμό, είναι καταδικασμένο σε αποτυχία.

Οι Sunil Bastian και Robin Luckham στο βιβλίο «Can Democracy be Designed: The Politics of Institutional Choice in Conflicttorn Societies», παρατήρησαν αρκετά εύστοχα κατά την γνώμη μου ότι «Στην Κύπρο και στον Λίβανο, τα Συντάγματα με την λογική του διαμοιρασμού της εξουσίας, πέτυχαν απλώς να διαιωνίσουν τον κοινοτικό ανταγωνισμό, χωρίς να μπορούν να εμποδίσουν με οποιοδήποτε τρόπο την βίαιη σύγκρουση».

Πράγματι η μελέτη της περιόδου 1960-1963 αποδεικνύει ότι οι δύο κοινότητες, οι οποίες ήταν ήδη εξαιρετικά καχύποπτες και με αντιτιθέμενα συμφέροντα, βρέθηκαν να αγωνίζονται εγκλωβισμένες σε μια διελκυστίνδα, η οποία είχε ως μόνο στόχο την εξυπηρέτηση εξωγενών συμφερόντων, θέματα τα οποία έχω αναπτύξει και στο βιβλίο μου «Η Κοινοβουλευτική Συνύπαρξη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων»

Η επιλογή της ομοσπονδίας αποτελούσε εκ προοιμίου ένα δυσχερές και αμφίβολο πείραμα για την επίλυση του κυπριακού, το οποίο μπορούσε να επιβιώσει μόνο εφόσον το προτεινόμενο Σύνταγμα εμπεριείχε επαρκή συνενωτικά στοιχεία των δύο κοινοτήτων και στηριζόταν σε ορισμένες απαραίτητες λειτουργικές αρχές.

Είναι για τον λόγο αυτό που η επίσημη ελληνοκυπριακή ερμηνεία των προτάσεων που υποβλήθηκαν από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο το 1977 έθετε συγκεκριμένες αρχές στις οποίες θα έπρεπε να στηρίζεται η οποιαδήποτε λύση του κυπριακού προβλήματος, ώστε να έχει ελπίδες βιωσιμότητας και λειτουργικότητας. Νομίζω ότι σήμερα, μετά από περισσότερα από 30 χρόνια διαπραγματεύσεων μπορούμε να είμαστε βέβαιοι πως όταν ο διεθνής παράγοντας αναφέρεται σε μοντέλο διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας δεν αναφέρεται σε οποιοδήποτε μοντέλο λειτουργίας όπως αυτό που ενδεχόμενα είχαν υπόψη τους οι Ελληνοκύπριοι, αλλά αντιθέτως σε ένα μοντέλο που ουσιαστικά προωθεί την γεωγραφική διχοτόμηση, σε συνδυασμό με συγκυριαρχία ως προς τις εξωτερικές σχέσεις και προτεκτορατοποίηση της Κύπρου.

Αυτό που εννοώ είναι πως εδώ και χρόνια το μοντέλο Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που διαπραγματευόμαστε δεν είναι κάτι θεωρητικό, ώστε να προβούμε σε θεωρητικές συζητήσεις κατά πόσο μπορεί να υπάρξουν προϋποθέσεις λειτουργίας του στην Κύπρο.

Δυστυχώς το μοντέλο που διαπραγματευόμαστε είναι η συμφωνημένη διχοτόμηση σε συνδυασμό με προτεκτορατοποίηση ως προς τις εξωτερικές σχέσεις και αυτό το βαπτίζουμε ομοσπονδία. Αυτό το μοντέλο δεν είναι βιώσιμο.

Πως βλέπετε το μέλλον της Κύπρου σε 20-30 χρόνια; Θα μπορέσουμε να απαλλαγούμε από την κατοχή ή αυτή σταδιακά θα εδραιωθεί; Μπορούμε να ελπίζουμε σε μία δίκαιη λύση του Κυπριακού;

Η ελπίδα οπωσδήποτε βγήκε τελευταία από το κουτί της Πανδώρας, ακριβώς για να μας επιτρέπει να επιβιώνουμε. Οπωσδήποτε αν η διαπραγματευτική μας τακτική παραμείνει ως έχει, δεν μπορεί ούτε καν να τίθεται ζήτημα δίκαιης λύσης του κυπριακού. Ακόμα όμως και να αλλάξει η διαπραγματευτική μας τακτική, θα έλεγα πως τα κεκτημένα που έχουν δημιουργηθεί μέσα από χρόνια εσφαλμένων χειρισμών, σε συνδυασμό με την πόλωση που παρατηρείται στην κυπριακή κοινωνία, συνεπάγονται πως για την ύπαρξη δίκαιης λύσης του κυπριακού θα πρέπει επιπρόσθετα προς τις όποιες δικές μας ενέργειες να συνδράμουν και οι διεθνείς συγκυρίες.

Οι διεθνείς συγκυρίες δεν είναι στατικές και είναι καιρός να το κατανοήσουμε. Για παράδειγμα μέχρι πριν δύο χρόνια το κύριο θέμα συζήτησης στην Ευρώπη ήταν η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, ενώ σήμερα η οικονομική κρίση καθιστά οποιαδήποτε συζήτηση για άμεση ενταξιακή πορεία της Τουρκίας άνευ σοβαρότητας. Το ζήτημα είναι αν μπορείς να εκμεταλλευθείς τις συγκυρίες προς όφελος σου, κάτι που επί του παρόντος δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε.

κ. Αιμιλιανίδη, ποια εντοπίζετε εσείς ως τα μεγαλύτερα δημοκρατικά ελλείμματα επί διακυβέρνησης Χριστόφια;

Δεν θα ήθελα να τα χαρακτηρίσω απαραίτητα ως δημοκρατικά ελλείμματα, αλλά οπωσδήποτε υπάρχουν αρκετά ζητήματα που προβληματίζουν.

Δεν είναι νοητό να συλλαμβάνονται πρόσωπα επειδή φώναξαν υβριστικά συνθήματα κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας σε μια αντικατοχική εκδήλωση στον 21ο αιώνα.

Ούτε και είναι νοητό, ανεξάρτητα αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με το περιεχόμενο της κριτικής που ασκείτε ή τον τρόπο με τον οποίο αυτή ασκείται, να εισέρχεται η αστυνομία στο σπίτι δικηγόρου με σκοπό να φιμώσει ένα αντιπολιτευτικό μπλογκ και να εκφοβίσει τους διαφωνούντες.

Δεν είναι άσχετη μέσα στα πλαίσια αυτά η συντονισμένη προσπάθεια δολοφονίας χαρακτήρων και η απόπειρα για χαρακτηρισμό ως απορριπτικών ή ως εθνικιστών ή ως ανθρώπων που δεν θέλουν την λύση, όσων επικρίνουν επιμέρους χειρισμούς του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Κομματικές εφημερίδες μάλιστα αναφέρονται, χωρίς οποιαδήποτε στοιχεία, σε συνωμοτικά συντονιστικά όργανα που επιδιώκουν την ανατροπή του Προέδρου, με πυλώνες τόσο στην Λευκωσία, όσο και στην Αθήνα.

Το να δηλώνει επίσημα ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και ο εκπρόσωπος του Κυβερνητικού Κόμματος ότι απειλείται η δημοκρατία και ότι επιστρέφουμε σε περιόδους πραξικοπήματος, συνιστά ασυγχώρητη ύβρη απέναντι στην ιστορία αυτού του τόπου, αποσκοπούσα στην πρόκληση φανατισμού και πόλωσης, με σκοπό την εξυπηρέτηση κομματικών σκοπιμοτήτων.

Όταν ο Γενικός Γραμματέας του κυβερνώντος κόμματος αναφέρεται σε προσπάθειες για φυσική εξόντωση του Προέδρου σε μια περίοδο κατά την οποία η κοινή γνώμη είναι συγκλονισμένη και ανασφαλής, αυτό συνεπάγεται ότι έχει χαθεί το μέτρο ή ότι χρησιμοποιούνται μέθοδοι προπαγάνδας από τις οποίες είχαμε πιστέψει ότι είχαμε πλέον ως κοινωνία οριστικά απαλλαγεί.

Σε κάθε περίπτωση τονίζω ότι δεν συλλαμβάνεις κάποιον επειδή βρίζει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όσο καταδικαστέα και αν είναι τα συνθήματα και όσο επιπόλαια και αν είναι η πράξη της ύβρεως. Ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας βρίσκεται σε ιδιαίτερα πλεονεκτική θέση έναντι οποιουδήποτε υβριστή για να χρειάζεται προστασία εκ του νόμου. Έχει στο πλευρό του κομματικούς μηχανισμούς, κυβερνητικούς μηχανισμούς, τηλεοπτικά κανάλια και εφημερίδες, κομματικούς δημοσιογράφους. Δεν χρειάζεται οποιασδήποτε περαιτέρω προστασίας.

Μα δεν είχαμε παρόμοια φαινόμενα επί προηγούμενων κυβερνήσεων;

Δεν προσπαθώ να μεταβάλω προηγούμενες κυβερνήσεις σε κόσμο αγγελικά πλασμένο.

Ασχολούμαι με το σήμερα. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν συνελήφθηκε κανένας όταν ο Τάσσος Παπαδόπουλος χαρακτηριζόταν ως ελεεινός φονιάς Τουρκοκυπρίων και ιδεολογικός πατέρας της διχοτόμησης. Και μάλιστα από προβεβλημένους αρθρογράφους εφημερίδων, πολιτικούς αντιπάλους και ξένους διπλωμάτες.

Ούτε και συνελήφθηκε κανένας όταν ο Κληρίδης χαρακτηριζόταν ως προδότης ή όταν μερικές χιλιάδες μελών της κομμουνιστικής νεολαίας κραύγαζαν «Σημίτη, προδότη, καταδότη».

Δεν σας κρύβω ότι την ώρα που γράφω αυτή την απάντηση βρίσκομαι στο Τρίερ στην Γερμανία για ένα συνέδριο και μόλις πριν από μερικές ώρες ένας Σλοβένος συνάδελφος, Καθηγητής συνταγματικού δικαίου με είχε ρωτήσει λεπτομέρειες για την αντιδημοκρατική, όπως ο ίδιος την χαρακτήρισε, ενέργεια της κυπριακής κυβέρνησης κατά του Ξενή Ξενοφώντος, τον οποίο γνωρίζει από τις συναντήσεις του Fundamental Rights Agency της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καταλαβαίνετε σε τι σημείο φτάσαμε; Έχουμε γίνει πανευρωπαϊκό θέμα συζήτησης ως προς τις αψυχολόγητες καταδιώξεις των αντιφρονούντων.

Ποια θα χαρακτηρίζατε ως τα σημαντικότερα κοινωνικά προβλήματα στην Κύπρο;

Από πού να ξεκινήσει κανείς να απαντά σε μια τέτοια ερώτηση. Υπάρχουν πολλά ζητήματα με πιο έντονα ίσως την εγκληματικότητα, τον τζόγο, το ρουσφέτι, τον ερασιτεχνισμό, την συχνή αναποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης, την έλλειψη συγκροτημένης μεταναστευτικής πολιτικής, την κομματικοποίηση των πάντων κ.ο.κ..

Τα σοβαρότερα προβλήματα συνδέονται με το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ένα ιδιαίτερα μικρό πληθυσμιακά κράτος.

Θα πρόσθετα πάντως πως όλα τα κοινωνικά προβλήματα ξεκινούν από την έλλειψη αυτονόμησης του πολίτη. Έξι χρόνια μετά την ένταξη στην ΕΕ, κανένα κόμμα δεν έχει ουσιαστικά παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα αναφορικά με τον ρόλο που καλείται να διαδραματίσει αυτό το έρημο κράτος εντός της Ένωσης.

Θεωρείται φυσιολογικό ότι οι ψηφοφόροι, ως μεθυσμένο κοπάδι αιγοπροβάτων, θα υπερψηφίσουν τις οποιεσδήποτε επιλογές των κομμάτων τους, διότι αυτές αποφασίστηκαν από τα αόρατα κέντρα αποφάσεων. Η λαϊκή εντολή καθίσταται επιβεβαιωτική, και όχι διαλεκτική, ενώ η έννοια της Δημοκρατίας μετασχηματίζεται σε ένα θίασο σκιών καθοδηγούμενο από τον πολιτισμό της εικόνας.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια θα πρέπει να τεθούν οι βάσεις μιας ουσιαστικής πολιτιστικής ανανέωσης. Η σημερινή κυπριακή κοινωνία στερείται αυτοπροσδιορισμού και λειτουργεί στα πλαίσια ετερόνομου πιθηκισμού.

Η ιλιγγιώδης αύξηση των επιστημόνων και το θεωρητικά υψηλό μορφωτικό επίπεδο, αποτελεί καταφανή αντίφαση σε σχέση με το επίπεδο του πολιτικού ξύλινου λόγου, την παντελή έλλειψη πολιτικών ή κοινωνικών ενασχολήσεων του πολίτη, την σήψη στον δημόσιο βίο, την απουσία ουσιαστικών αναλύσεων ακόμα και για τα πολυσυζητημένα θέματα του κυπριακού ή της ένταξης στην ΕΕ. Αναγκαία επομένως προϋπόθεση της δημιουργίας πολιτιστικής ισχύος αποτελεί η αυτονόμηση του πολίτη. Ο σημερινός, εγκλωβισμένος στα γρανάζια των κομματικών μηχανισμών πολίτης, καλείται να αντιδράσει. Καλείται να απορρίψει τους διπολιστικούς αφορισμούς που του περιορίζουν την σκέψη και να αγωνιστεί για την ανανέωση της πολιτικής και κοινωνικής ζωής.

Πώς μπορούμε να συμπεριφερθούμε απέναντι στη φαυλοκρατία που κυριαρχεί στην κοινωνική και πολιτική ζωή;

Η ισοπέδωση κυριαρχεί σήμερα στην κοινωνική και πολιτική ζωή. Το 99% των δημοσίων υπαλλήλων βαθμολογούνται ως άριστοι, μπρος στον φόβο να υπάρξει αληθινή κρίση, προϋποθέτουσα σύγκριση, γεγονός που αφήνει την κρίση στα χέρια των κομματικών παραφυάδων και των αντικειμενικιζόντων κριτηρίων.

Σε μια αέναη παρωδία αποκλεισμού των ικανών, επιδιώκουμε την προώθηση προσώπων που γνωρίζουμε ότι δεν μπορούν να μας απειλήσουν και θα παραμείνουν για πάντα αυλοκόλακες και θαυμαστές μας.

Ετερόφωτες προσωπικότητες αναδεικνύονται σε θέσεις κλειδιά, στηριγμένοι σε ένα μηχανισμό προώθησης ενός κομματοκρατικού δημοσιοσχετιστικού προτύπου, στο οποίο ως ικανός θεωρείται εκείνος που είναι υποταγμένος στο σύστημα και γνωρίζει πως να υποτάσσεται στους εκάστοτε ισχυρούς.

Κι η ικανότητα, η εργατικότητα, η ζωή η ίδια, αντικαθίστανται από την ισοπέδωση και ένα πρότυπο μετριότητας, με μια αριστερά που αντί για την επανάσταση προωθεί τον υποτελή συμβιβασμό. Οι τεχνοκράτες στην Κύπρο και οι επιστήμονες θεωρούνται συχνά ότι έχουν λόγο μόνο εφόσον κατέλθουν ως υποψήφιοι βουλευτές ή πολιτικοποιηθούν.

Μας καλούν να συμβιβαστούμε, να δεχθούμε ότι αναπόφευκτη συνέπεια της δημοκρατίας και του πολυκομματισμού είναι το ρουσφέτι και η έλλειψη αυτονομίας, να χωνέψουμε ότι η ιστορία έχει τελειώσει και εμείς πρέπει να γίνουμε παθητικοί δέκτες της αλλαγής την οποία φέρνουν ορισμένα εξ Αμερικής χρηματοδοτούμενα ινστιτούτα και εταιρείες που συγγράφουν νέα βιβλία ιστορίας και σχέδια που καθορίζουν το μέλλον των λαών.

Η προσπάθεια οικοδόμησης μέλλοντος χωρίς παρελθόν και ταυτότητας αφυδατωμένης από αισθήματα, οδηγεί εκ των πραγμάτων στην κατάρρευση. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την κοινωνία μας είναι η υιοθέτηση της λογικής του τέλους της ιστορίας, της μακαριότητας του χορτασμένου κτήνους που θεωρεί ότι ανακάλυψε το άριστο των πολιτευμάτων και ότι επέλυσε όλα τα προβλήματά του, εκτός από τα οικονομικά και τα ερωτικά.

Η ήττα, όμως, κάθε Οργουελιανού ήρωα δεν πραγματώνεται με τον θάνατο ή την συντριβή του. Αντιθέτως. Η ήττα επέρχεται, όταν συμφιλιωμένος με την προπαγάνδα, παύει να αγωνίζεται. Όταν μαθαίνει να αγαπά τον Μεγάλο Αδελφό και θεωρεί ότι η ιστορία έχει τελειώσει.

Μόνη επιλογή απομένει η αντίσταση, ανεξάρτητα αν έχει ή όχι περιθώρια επιτυχίας: Είναι μέσα από την αντίσταση των λαών και το αίτημα για απελευθέρωση ή αυτοδιάθεση που κατέρρευσαν αυτοκρατορίες, όπως η Οθωμανική ή η Βρετανική, και είναι εξαιτίας αυτής της αντίστασης που το πολυκρατικό διεθνές σύστημα δεν καταρρέει για να δώσει την θέση του σε ένα νέο διεθνές σύστημα αποτελούμενο από αυτοκρατορίες, καθώς και ο λόγος για τον οποίο σήμερα το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα βιώνει την κρίση του.

Το κόστος που προκλήθηκε στη Βρετανική Αυτοκρατορία από την αντίσταση στην Κύπρο συντέλεσε, στο βαθμό που του αναλογούσε, στην κατάρρευση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, στην παρακίνηση παρόμοιων απελευθερωτικών κινημάτων σε άλλες περιοχές και στην δημιουργία του συστήματος μέσα στο οποίο ζούμε σήμερα.

Το δίλημμα δεν βρίσκεται μεταξύ του εφικτού και του ευκταίου. Έγκειται στην στάση ζωής που επιθυμεί έκαστος να τηρήσει και στα πρότυπα που επιθυμεί να υιοθετήσει. Ίσως να μην μπορούμε να κάνουμε την ζωή μας όπως την θέλουμε. Αλλά τουλάχιστον μπορούμε να μην την εξευτελίσουμε.

Επιμέλεια: Δορκώνας-Ρίμαχος για το christofias-watch

Ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΙΔΗΣ ΣΤΟ CHRISTOFIAS-WATCH - ΜΕΡΟΣ Α'!

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010


"Η δικοινοτική, διπεριφερειακή ομοσπονδία την οποία συμφώνησε ο Μακάριος το 1977 και η οποία μετονομάστηκε αργότερα σε διζωνική, συνιστούσε την ύστατη υποχώρηση της ελληνοκυπριακής πλευράς και ένα τεράστιο στρατηγικό σφάλμα."

"Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως οι φιλάνθρωποι χορηγοί κρατών που δεν βοηθούν τους εαυτούς τους είναι είδος προς εξαφάνιση."

"Ο λόγος για τον οποίο καταλήξαμε στο αποτρόπαιο σχέδιο Ανάν ήταν διότι σταματήσαμε να στηρίζουμε τα επιχειρήματά μας στο δίκαιο. Διότι μετατρέψαμε ένα πρόβλημα εισβολής και κατοχής, δηλαδή παραβίασης του διεθνούς δικαίου, σε ανατολίτικο παζάρι αναφορικά με το έδαφος, τον αριθμό των συμπροέδρων, τις μόνιμες παρεκκλίσεις από το κεκτημένο και την εφεύρεση συνταγματικών μεθόδων με τις οποίες θα διασφαλιζόταν ότι κανένας πρόσφυγας δεν θα επιστρέψει στο σπίτι του."


Είναι μεγάλη μας τιμή, που δημοσιεύουμε συνέντευξη του Αχιλλέα Αιμιλιανίδη στο ιστολόγιό μας (σήμερα δημοσιεύουμε το πρώτο μέρος). Ενός ανθρώπου που διακρίνεται για την ευφυία και την παραγωγικότητά του, για την ανθρωπιά και την καλοσύνη του, για την επιστημονική του αρτιότητα και την πολιτική και επαγγελματική του ακεραιότητα.

Ενός από τους λαμπρότερους συμπατριώτες μας, που, σε τούτο το "άκρο πέλαγο, στη μικρή μας πατρίδα επάνω", παραμένει "ελιά τζιαι τερατσιά πάνω στον ρότσον τους" και που αντιστέκεται καθυμερινά στην απύθμενη αμετροέπεια των αδηφάγων και ιδιοτελών Μασέλων του Δημοσίου, στην αλαζονεία και ημιμάθεια των λογής-λογής Κατεστημένων και στην Αυθαιρεσία αυτών που υποθηκεύουν το μέλλον μας, που μαγαρίζουν την καλή αύρα του τόπου μας, που πυροβολούν την Ελπίδα μας και σκοτώνουν τα Όνειρά μας για το μέλλον.

Αχιλλέα Αιμιλιανίδη, γι' αυτά που συμβολίζεις και για αυτά που κάνεις καθημερινά, για το ότι είσαι το Μεγάλο Αντίδοτο στη Συλλογική Βλακεία που μας περιβάλλει, ένα μεγάλο ευχαριστώ από όλους μας.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ


κ. Αιμιλιανίδη σας ευχαριστούμε θερμά για τη συνέντευξη. Έγινε πολύς σάλος για τα έγγραφα Ντάουνερ και για το βιβλίο σας «Σημαδεμένη Τράπουλα». Κατ’ αρχήν να σας ρωτήσουμε, γιατί εκδώσατε το συγκεκριμένο βιβλίο;

Ο πρώτιστος λόγος για τον οποίο γράφηκε το συγκεκριμένο βιβλίο είναι διότι τόσο εγώ, όσο και οι συνεργάτες μου Μιχάλης Κοντός και Γιώργος Κέντας, πιστεύουμε στην διαφάνεια και στην δυνατότητα του πολίτη να γνωρίζει τι συζητείται πίσω από τις κλειστές πόρτες των διαπραγματεύσεων για το μέλλον του.


Ο πολίτης πρέπει να έχει γνώση, ώστε να μπορεί να αποφασίζει και να κρίνει. Είναι δείγμα της υποκρισίας που καταδυναστεύει το κυπριακό πολιτικό σύστημα το γεγονός ότι οι άνθρωποι που επανειλημμένα ψεύδονται, ισχυριζόμενοι ότι ο κυπριακός λαός απέρριψε το σχέδιο Ανάν λόγω παραπληροφόρησης, είναι οι ίδιοι που εκφράζουν την αντίληψη ότι η γνώση και κατανόηση των πτυχών της διαπραγμάτευσης από τους πολίτες είναι ανεπιθύμητη μέχρι και ζημιογόνα. Εμείς πιστεύουμε ότι η γνώση είναι δύναμη. Το υλικό που έχουμε συγκεντρώσει επιβεβαιώνει ότι υπάρχει συντονισμένο σχέδιο με σκοπό την προτεκτορατοποίηση της Κύπρου μέσω της επαναφοράς ενός σχεδίου τύπου Ανάν.

Τα αδιάσειστα στοιχεία που παραθέτουμε στο βιβλίο παρουσιάζουν την ομάδα Ντάουνερ να υπερβαίνει τα όρια εντολής της, να φακελώνει τους Κυπρίους πολίτες σε κατηγορίες, να ενδιαφέρεται να συνομιλήσει μόνο με όσους πολίτες θεωρούνται ως «φιλελεύθεροι», δηλαδή πρόσωπα με θετική στάση απέναντι στην επαναφορά του σχεδίου Ανάν, να χαρακτηρίζει εφημερίδες όπως ο Φιλελεύθερος ως τσίρκο και να προσπαθεί να πιέσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την έκδοση απόφασης αντίθετης προς τα συμφέροντα των Ελληνοκυπρίων. Παρουσιάζουν επίσης μια ελληνοκυπριακή διπλωματική αποστολή που συμμετέχει σε ένα οργανωμένο από τρίτους θεατρικό που στόχο είχε την επανεκλογή του Μεχμέτ Αλή Ταλάτ και την προώθηση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, την μετατροπή της Τουρκίας σε μέρος της λύσης αντί μέρος του προβλήματος και την μετάλλαξη του προβλήματος σε πρόβλημα μεταξύ δύο κοινοτήτων, αντί ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής.

Παρουσιάζουν τους εντολείς του ΟΗΕ να χρησιμοποιούν Ελληνοκύπριους πληρεξούσιους και μηνύματα φόβου με σκοπό να παραπλανήσουν τον κυπριακό λαό και τους Ελληνοκύπριους εκπρόσωπους να συμμετέχουν σε ένα έξωθεν οργανωμένο σενάριο για να παραπλανηθεί ο λαός. Αυτά θεωρούμε πως ο λαός πρέπει να τα γνωρίζει.

Ο εκάστοτε διαπραγματευτής είναι εντολοδόχος του λαού, τον οποίο και εκπροσωπεί στις διαπραγματεύσεις για την λύση του κυπριακού προβλήματος. Κατά συνέπεια δεν διαπραγματεύεται όπως ο ίδιος καταλαβαίνει καλύτερα, αλλά σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έδωσε στον λαό, ο οποίος και έχει δικαίωμα να κρίνει ανά πάσα στιγμή κατά πόσο η διαπραγμάτευση εξυπηρετεί τις διακηρύξεις και τους τιθέμενους στόχους. Η μυστικότητα δεν εξυπηρετεί επομένως την διαπραγμάτευση.

Ιδιαίτερα όταν καθίσταται εμφανές ότι ο μοναδικός που απουσιάζει από την διαπραγμάτευση και δεν έχει επαρκή γνώση των πτυχών της είναι ο κυπριακός λαός. Με το βιβλίο «Σημαδεμένη Τράπουλα» επιχειρήσαμε -και τολμώ να πω ότι η θετική υποδοχή του από το κοινό δείχνει ότι το καταφέραμε - να φωτίσουμε το παρασκήνιο και να τεκμηριώσουμε με ντοκουμέντα ότι η τράπουλα των διαπραγματεύσεων είναι σημαδεμένη.

Γιατί πιστεύετε ότι, ακόμη και μετά από τη δημοσιοποίηση των εγγράφων, η κυβέρνηση Χριστόφια επιμένει να μη θέτει θέμα Ντάουνερ προς τα Ηνωμένα Έθνη;

Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα. Δυστυχώς η παρούσα κυβέρνηση ακολουθεί την λογική του καλού παιδιού που ακολούθησαν τόσες και τόσες κυβερνήσεις πριν από αυτή. Μια πολιτική η οποία λυπάμαι να πω ότι ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τα δεινά που μαστίζουν αυτό τον τόπο. Η κυβέρνηση φοβάται πως αν θέσει έντονα θέμα Ντάουνερ, αυτό θα έχει αρνητικές συνέπειες για την πορεία των διαπραγματεύσεων ή το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γενικού Γραμματέα.

Μα αυτές οι αρνητικές συνέπειες υπάρχουν έτσι κι αλλιώς. Αν η Κυβέρνηση θέσει επιτέλους έντονα τις θέσεις της, τότε θα υπήρχε δυνατότητα να ξεφύγει από τα πλοκάμια των εκβιαστών και να διεκδικήσει. Είναι χαρακτηριστικό το επεισόδιο που περιγράφουμε στη «Σημαδεμένη Τράπουλα» σε σχέση με την αφαίρεση της παραγράφου για την Όραμς από το τελικό κείμενο της Έκθεσης του Γενικού Γραμματέα, μια αφαίρεση που έγινε κατ’ εντολή της Τουρκίας και με πρωτοβουλία της ομάδας Ντάουνερ. Μέχρι και ο Ντέιβιντ Χάρλαντ, Διευθυντής του Τομέα Ευρώπης και Λατινικής Αμερικής του ΟΗΕ χαρακτήρισε την ενέργεια αυτή ως απίστευτη και ζήτησε την δημοσίευση του αρχικού κειμένου της Έκθεσης, ώστε να μην παραμείνει εκτεθειμένος ο ΟΗΕ.

Μια τεράστια πολιτική ευκαιρία χάθηκε διότι επιλέξαμε εκ νέου ως κράτος να ακολουθήσουμε πολιτική καλού παιδιού και να μην επιμείνουμε στην άσκηση κριτικής. Η επιστολή Χάρλαντ αποδεικνύει πως αν η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν πιο επίμονη πάνω στο θέμα της αφαίρεσης της παραγράφου, τότε ίσως αυτό θα είχε οδηγήσει σε μια έντονη συζήτηση στο εσωτερικό των Ηνωμένων Εθνών που θα απέβαινε μακροπρόθεσμα προς όφελος των θέσεων του δικαίου.

Προσωπικά μου προξενεί τεράστια εντύπωση το γεγονός ότι ακόμα και δημοσιεύματα του δημοσιογράφου Μακάριου Δρουσιώτη σύμφωνα με τα οποία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπέκλεψε ή έδωσε εντολή στην ΚΥΠ να υποκλέψει τα έγγραφα Ντάουνερ, παρήλθαν σε γενικές γραμμές ασχολίαστα. Ενώ η Κυβέρνηση κατακρίνει διαρκώς όσους ασκούν πολιτική κριτική στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σχεδόν αδιαφόρησε για μια κατηγορία ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι εγκληματίας του κοινού ποινικού δικαίου. Πιστεύω ότι τα δημοσιεύματα δεν στηρίζονται επί αληθών γεγονότων, εφόσον και ο πρότερος βίος του Ντάουνερ σε ότι αφορά τις διαρροές εγγράφων, επιβεβαιώνει ότι ουσιαστικά η διαρροή των εγγράφων είχε γίνει από την ίδια την ομάδα Ντάουνερ με σκοπό να υπάρξει παγίδευση πολιτικών προσώπων.

Δεν είχαν όμως υπολογίσει ορθά, όπως συμβαίνει πολλές φορές με όσους τυφλώνονται από αλαζονεία. Εν πάση περιπτώσει ο φόβος της κυβέρνησης απέναντι στο συγκεκριμένο ζήτημα την καθιστά ευάλωτη σε εκβιασμούς μέσω παρόμοιων δημοσιευμάτων.

Για την επίτευξη στόχων απαιτείται στρατηγική, όραμα και τόλμη. Κυρίως απαιτείται να καταστεί αντιληπτό ότι ο κάθε λαός και το κάθε κράτος καθορίζουν με κάθε τους πράξη το μέλλον τους στον κόσμο.

Δεν είναι δυνατόν να αναμένουμε από «καλούς Ευρωπαίους» να μας προστατεύουν, ούτε και είναι δυνατόν να φταίμε για όλα μας τα βάσανα τους «δαιμονικούς αγγλοαμερικάνους». Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανεξάρτητο κράτος μέλος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και είναι καιρός να αρχίσει να συμπεριφέρεται ως τέτοιο.

Ο Δημήτρης Ψαθάς στο βιβλίο του «Στο καρφί και στο πέταλο», γραμμένο την περίοδο του κυπριακού αγώνα του 1955 αναφέρει τα ακόλουθα: «θα ξαναγίνει η πανελλήνια εκδήλωση της διαμαρτυρίας μας για το κυπριακό. Επί μισή ώρα θα σταματήσει κάθε κίνηση, θα κλείσουν τα μαγαζιά, θα σταματήσουν τα εργοστάσια, θα καρφωθούν τα λεωφορεία και τα ταξί στη θέση τους και οι καμπάνες των εκκλησιών θα αρχίσουν να κτυπάνε πένθιμα. Τι είναι τούτοι; Έλληνες! Και γιατί κλαίνε; Αγωνίζονται για την Κύπρο!… Και μας κοιτάζει η Αγγλία και ψελλίζει: Βρε κοίτα ένας φοβερός λαός. Αυτοί είναι επικίνδυνοι. Ας τους δώσουμε την Κύπρο». Ο Ψαθάς είχε δίκαιο. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως οι φιλάνθρωποι χορηγοί κρατών που δεν βοηθούν τους εαυτούς τους είναι είδος προς εξαφάνιση.

Νομίζετε ότι το θέμα τελικά θα συζητηθεί στη Βουλή ή θα παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες;

Αυτό δεν μπορώ να σας το απαντήσω. Οπωσδήποτε αυτό εξαρτάται από την Βουλή και την στάση των κομμάτων που αποφάσισαν την αναβολή της συζήτησης. Εκείνο που μπορώ να αναφέρω είναι πως δεν γράψαμε το βιβλίο με στόχο να πάμε να το συζητήσουμε στη Βουλή.

Συγχαίρουμε τους βουλευτές που έγραψαν το θέμα για το γεγονός ότι τόλμησαν να ζητήσουν την συζήτηση αυτής της πρωτοφανούς κρίσης θεσμών και αξιών που αποκαλύπτουμε με το βιβλίο μας, αλλά σε τελική ανάλυση εμάς ο στόχος μας υπήρξε όπως ενημερωθούν οι πολίτες. Και αυτό, ανεξάρτητα από το αν θα γίνει ή όχι η συζήτηση στη Βουλή, επετεύχθη με την κυκλοφορία του βιβλίου και το γεγονός ότι αυτό έχει διαβαστεί από τους πολίτες.

Πρέπει επίσης να αναφέρω ότι οι συγγραφείς δεν λαμβάνουν χρήματα από την κυκλοφορία του βιβλίου. Τα όποια κέρδη του βιβλίου χρησιμοποιούνται για την εξόφληση χρεών του πολιτικού περιοδικού «Σύγχρονη Άποψη», η οποία εκδίδεται ανελλιπώς τα τελευταία 2.5 χρόνια, υφιστάμενη τεράστιο οικονομικό και διαφημιστικό πόλεμο λόγω της πολυμέτωπης πολιτικής κριτικής που ασκεί. Στο σημείο αυτό να μου επιτρέψετε να ευχαριστήσω τους συνεργάτες μου στο περιοδικό για την συνεργασία.

Είμαι ευτυχής που είχα την δυνατότητα στην Κύπρο να συνδεθώ με δεσμούς φιλίας και συνεργασίας με εκλεκτούς επιστήμονες της γενιάς μου, όπως ο Ιωάννης Μαυρομμάτης, η Ιωάννα Χατζηκωστή, ο Μιχάλης Κοντός, ο Γιώργος Κέντας, ο Πάρις Φωκαϊδης, ο Δημήτρης Ηλιάδης, ο Μάριος Χριστοφόρου, η Χριστίνα Ιωάννου κ.α.

Πως κρίνετε συνοπτικά τη διαχείριση του Κυπριακού από την εκάστοτε ηγεσία μας, από το 1974 μέχρι σήμερα; Ποια τα σημαντικότερα λάθη και παραλείψεις;

Η επομένη του πραξικοπήματος και της εισβολής βρήκε μια ματωμένη Κυπριακή Δημοκρατία πρόθυμη να υποχωρήσει ως προς το θέμα λύσης του κυπριακού. Η δικοινοτική, διπεριφερειακή ομοσπονδία την οποία συμφώνησε ο Μακάριος το 1977 και η οποία μετονομάστηκε αργότερα σε διζωνική, συνιστούσε την ύστατη υποχώρηση της ελληνοκυπριακής πλευράς και ένα τεράστιο στρατηγικό σφάλμα.

Ουσιαστικά η ελληνοκυπριακή πλευρά προέβη σε μια υποχώρηση που έκτοτε στοιχειώνει κάθε διαπραγμάτευση, χωρίς να εξασφαλίσει οποιοδήποτε ουσιαστικό αντάλλαγμα και με τον τρόπο αυτό καταδίκασε τις διαπραγματεύσεις του κυπριακού σε αποτυχία. Οι εκάστοτε Γενικοί Γραμματείς του ΟΗΕ και οι Αγγλοαμερικάνοι ποτέ δεν είδαν τη συμφωνία με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως οι Ελληνοκύπριοι. Για εκείνους η οποιαδήποτε υποχώρηση των Ελληνοκυπρίων έπρεπε να συνεχιστεί με μια νέα υποχώρηση ελαφρώς μεγαλύτερης έντασης ώστε να καμφθεί η αδιαλλαξία της τουρκικής πλευράς.

Η διαφορετική αυτή αντιμετώπιση υπήρχε σε κάθε ένδειξη «καλής θέλησης» της ελληνοκυπριακής πλευράς. Η ελληνοκυπριακή πλευρά προχωρούσε σε συνεχιζόμενες «ύστατες» υποχωρήσεις, ώστε να μπορέσει να εξασφαλίσει τα αδιαπραγμάτευτα. Ο ΟΗΕ ερμήνευε τις υποχωρήσεις ως ένδειξη αδυναμίας.

Η προώθηση της ενταξιακής πορείας της Κυπριακής Δημοκρατίας έγινε με στόχο την μεταβολή των ισοζυγίων ισχύος και την ύπαρξη νέας δυναμικής στην πορεία λύσης του κυπριακού. Ορισμένοι άλλοι όμως είχαν διαφορετική άποψη. Είδαν την ευρωπαϊκή πορεία της Κυπριακής Δημοκρατίας ως μέσο για να πραγματοποιηθούν ορισμένες επιπλέον υποχωρήσεις στο όνομα της ένταξης, ώστε να πειστεί η Τουρκία να δεχθεί μια λύση του κυπριακού. Το σχέδιο Ανάν αποτέλεσε την φυσιολογική κατάληξη των απόψεων αυτών. Οι πύραυλοι S 300 χρησιμοποιήθηκαν ως όχημα για να ενταφιαστεί το ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδας – Κύπρου, να πειστούν οι Ελληνοκύπριοι ότι δεν μπορούν να αντιδρούν στον ξένο παράγοντα και να εκβιαστεί η Τουρκία να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Η λεγόμενη «διπλωματία των σεισμών» οδήγησε σε μια χαζοχαρούμενη προσέγγιση του κυπριακού προβλήματος. Μια περίοδος κατά την οποία γράφηκαν χιλιάδες άρθρα από υποτιθέμενους ερευνητές με σκοπό να πείσουν ότι το κυπριακό πρόβλημα οφείλεται σε παραπληροφόρηση, εθνικισμό, ρατσισμό, φόβο για το αύριο και άλλα ψυχολογικά προβλήματα, κυρίως των Ελληνοκυπρίων.

Το σύνθημα «οποιαδήποτε λύση, αρκεί να είναι λύση τώρα» πρωτοστάτησε σε περιθωριακές επαναπροσεγγιστικές συνομιλίες, οι οποίες διεξάγονταν σε αλλοδαπά σεμινάρια στην απουσία του κυπριακού λαού και στις οποίες οι παρευρισκόμενοι αδιαφορούσαν εντελώς για τον αλληλοσεβασμό των δύο κοινοτήτων και για την αναζήτηση βιώσιμης λύσης του κυπριακού.

Ο λόγος για τον οποίο καταλήξαμε στο αποτρόπαιο σχέδιο Ανάν ήταν διότι σταματήσαμε να στηρίζουμε τα επιχειρήματά μας στο δίκαιο. Διότι μετατρέψαμε ένα πρόβλημα εισβολής και κατοχής, δηλαδή παραβίασης του διεθνούς δικαίου, σε ανατολίτικο παζάρι αναφορικά με το έδαφος, τον αριθμό των συμπροέδρων, τις μόνιμες παρεκκλίσεις από το κεκτημένο και την εφεύρεση συνταγματικών μεθόδων με τις οποίες θα διασφαλιζόταν ότι κανένας πρόσφυγας δεν θα επιστρέψει στο σπίτι του. Η απόρριψη του σχεδίου Αναν θα έπρεπε να είχε σηματοδοτήσει μια νέα αρχή. Μια αρχή η οποία θα πρέπει να έχει ως στόχο τη λύση. Μια λύση δημοκρατική που να στοχεύει στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κυπριακού λαού και όχι των Άγγλων ή των Τούρκων, οι οποίοι επιθυμούν να διατηρήσουν και να νομιμοποιήσουν τα κεκτημένα της εισβολής. Κι όμως αυτό δεν συνέβη. Επιμένουμε ως Κυπριακή Δημοκρατία να συρόμαστε σε συνομιλίες που έχουν ενορχηστρωθεί κατά τη μέθοδο που βολεύει τους Άγγλους διπλωμάτες και μάλιστα επιμένουμε και ότι σημειώνουμε βήματα μπροστά, αρνούμενοι να διδαχθούμε από οποιαδήποτε λάθη του παρελθόντος.

Επιμέλεια: Αγησιστράτη-Αλωεύς-Ρίμαχος για το christofias-watch

Έρχεται...

Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

εντός της ημέρας η πολυαναμενόμενη συνέντευξη του συγγραφέα της "Σημαδεμένης Τράπουλας", Αχιλλέα Αιμιλιανίδη. Μόνο εδώ, στο Νο 1 κυπριακό blog.

Ακούει η Κεντρική Επιτροπή του ΑΚΕΛ;

Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010



Άραγε ακούει η Κ.Ε. του ΑΚΕΛ, που φαγώθηκε να απομακρύνει τον Κολοκασίδη από Αν. Πρόεδρο του ΔΗΚΟ (κάτι θα ήξεραν αυτοί, αφού ο ιδεολόγος Κολοκασίδης χαλά τα μέλια της άνομης και καιροσκοπικής ακελοκαρογιανικής συναλλαγής);

Άλλο η απελευθέρωση αστοιχείωτα εδονόπουλα και άλλο η επανένωση. Ταμάμ;

Πράξανδρος για το christofias-watch

Αυτό δεν είναι ανέκδοτο

Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010


Κάποιος φίλος μου συχνάζει σε ένα καφενείο της γειτονιάς του, που οι θαμώνες προέρχονται από την περιοχή και είναι διαφόρων ιδεολογιών και κομματικών αποχρώσεων. Ο καφετζής είναι αριστερός και κομματικά ανήκει στο ΑΚΕΛ, του οποίου είναι ψηφοφόρος.

‘Ενα βράδυ τον προηγούμενο μήνα, η τηλεόραση μετέδιδε τις προτάσεις για το περιουσιακό. Την ώρα εκείνη ο καφετζής έβγαινε από την κουζίνα του καφενείου, κρατώντας ένα δίσκο με τις παραγγελίες. Η τηλεόραση έλεγε για την πρόταση, σύμφωνα με την οποία ο πρόσφυγας έπρεπε να υποβάλει αίτηση για ανάκτηση της περιουσίας του σε διάστημα δυο χρόνων, διαφορετικά θα έχανε το δικαίωμα της ιδιοκτησίας και την περιουσία του.

Τότε ο καφετζής, που είναι πρόσφυγας, σχολίασε αγανακτισμένος:

-Απ’ ον αντρέπεται ο κόσμος εν δικός του. Μα εν εντρέπεται σιόρ ο ‘Ερογλου να υποβάλλει τέτοιες προτάσεις;

Τότε ο φίλος μου του λέει;

-Φίλε μου, τις προτάσεις αυτές δεν τις προτείνει ο ‘Ερογλου. Αντίθετα, είναι προτάσεις του Χριστόφια.

Ο καφετζής αγανάκτησε για την παρατήρηση του φίλου μου και του φώναξε θυμωμένος;
-Εν αντρέπεστε πιον σιόρ. Ούλλον τζιαι κατηγοράτε το Χριστόφια, που αγωνίζεται να έβρει λύση τζιαι να πάμε έσσω μας.

Ο φίλος μου δεν απάντησε. ‘Εμεινε σιωπηλός για να μη ρίξει λάδι στη φωτιά.
Το επεισόδιο έληξε.

Την άλλη μέρα, την ώρα που μπήκε ο φίλος στον καφενέ, ο καφετζής πήγε να πάρει παραγγελία. ‘Οταν πλησίασε, έσκυψε και είπε στο φίλο μου;

-Κουμπάρε, συγγνώμη. ‘Εχεις δίκαιο. Οι προτάσεις που ακούαμε εψές, ήταν δικές μας. ‘Εκαμε μας ρεζίλι.

Θαμώνας καφενείου για το christofias-watch

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ: Οι "Στενές Κλίκες" και ο Φιλονεοπασοκισμός στην ΕΔΕΚ, κλείνουν την πόρτα στο Γιώργο Λιλλήκα!

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Στη φωτογραφία, ο ξοδεύων εκατοντάδες χιλιάδες για διαφημίσεις στις βουλευτικές εκλογές, στυλοβάτης της άνομης συνεργασίας Χριστόφια-ΕΔΕΚ, Μάριος Χαννίδης. Αυτός τους έκανε για βουλευτής, ενώ ο Γ.Λιλλήκας όχι!

Είναι γνωστή η καλή σχέση του christofias-watch με την ΕΔΕΚ.

Συστηματικά σε αυτό το χώρο προβάλλουμε τις καίριες και σωτήριες προτάσεις και θέσεις του Βάσου Λυσσαρίδη. Τιμούμε τις ιδέες και τα οράματα του Δώρου Λοΐζου. Τους αγώνες της ΕΔΕΚ για τη δημοκρατία και την αντίσταση στο φασισμό, την ώρα που άλλοι τον κανάκευαν με γλυκό καρυδάκι. Είμαστε οι πρώτοι που στηρίξαμε την ΕΔΕΚ όταν αποφάσισε να δώσει μαθήματα πολιτικής αξιοπρέπειας και να αποχωρήσει από το επαίσχυντο συγκυβερνητικό σχήμα του κ. Χριστόφια. Σημαντικότατα στελέχη της Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο, είναι και ενεργά μέλη της ΕΔΕΚ.

Ακριβώς γιατί νοιαζόμαστε για την ΕΔΕΚ, δε θα σιωπήσουμε και δε θα χαριστούμε στο σοσιαλιστικό κόμμα, για την πρόσφατη εξέλιξη του επικείμενου αποκλεισμού του Γ.Λιλλήκα από συμμετοχή του στα ψηφοδέλτια της ΕΔΕΚ στις επόμενες εκλογές.

Είναι τραγική διαπίστωσή μας ότι η ΕΔΕΚ δεν μπορεί να δικαιώσει την ιστορία της.

Εκτός από τα φαινόμενα μιγκριλισμού (τα οποία έγκαιρα επισημάναμε στην ανάρτηση του Αλωεά "Ο μιγκριλισμός ως ανίατη ασθένεια της ΕΔΕΚ") και σοφογκριλισμού που παρουσιάζονται στην ΕΔΕΚ, υπάρχουν και χειρότερα.

Όπως π.χ. το φαινόμενο των
"Στενών Κλικών" (ουσιαστικά καμιά 30αρια άτομα, κυρίως έμμισθα, ελέγχουν το Κόμμα, όπως περίπου συμβαίνει με το ΔΗΚΟ) που θεωρούν τις θέσεις εκλογής, ως θέσης προαγωγής εμμίσθων ή ως θέσεις επιβράβευσης της τυφλής υποταγής στις εκάστοτε επιταγές του Κόμματος (ακόμα και τις λανθασμένες).

Οι "Στενές Κλίκες" των μικροπροσωπικών συμφερόντων, φαίνεται ότι κυριάρχησαν για μια ακόμη φορά και φαίνεται ότι καταφέρνουν να αποτρέψουν τη συμμετοχή του Γ.Λιλλήκκα, Α.Αγαπίου, Δ.Χριστοδουλίδη (ή πιθανότατα του πανάξιου γιου του Γιώργου) κ.α. στα ψηφοδέλτια της ΕΔΕΚ στις επόμενες εκλογές.

Στη φωτογραφία, η προπαγανδιστική ΑΚΕΛΟφυλλάδα "ΓΝΩΜΗ", διαφημίζει ότι ο Σ.Σοφοκλέους, "παίρνει αποστάσεις από τις ακραίες θέσεις Γ.Ομήρου". Αυτόν τον "επαγγελματία πολιτευτή" ακελοφαλαγγίτη θα έχουν οι ΕΔΕΚ για βουλευτή Λάρνακας , αντί του εγνωσμένης αξίας γιατρού Δ.Χριστοδουλίδη, πατριώτη και πραγματικού αντιστασιακού στο πραξικόπημα (έσωσε κυριολεκτικά την τιμή του ΑΚΕΛ, η τότε επαρχιακή της Λάρνακας, όταν η ηγεσία στη Λευκωσία κερνούσε γλυκά καρυδάκια στο Φασισμό και σιουμάλιζε το μεταπραξικοπηματία Κληρίδη);

Εμ βέβαια, όταν υπάρχουν κοτζάμ Χαννίδης, κοτζαμ Βασιλειάδου(θυμάστε τα χαζοχαμόγελά της πίσω από το Δ.Χριστόφια στο β΄γύρο των εκλογών ή το σπουδαίο άρθρο της "Ούτε Ναι-Ούτε Όχι") και κοτζάμ Σοφοκλής Σοφοκλέους στο Κόμμα (τον οποίο κατατροπώνει τηλεοπτικά ακόμη και ο Άριστος Δαμιανού του ΑΚΕΛ!!!), τι τους χρειάζεται η ΕΔΕΚ τους όποιους άλλους;

Έτσι ξεκίνησαν τα γνωστά τροπάρια περί "γυρολόγων", περί "πρώην ΑΚΕΛικών" κλπ. Ξεχνώντας ότι ακριβώς αυτά τα άτομα, είχαν το θάρρος, με τεράστιο πολιτικό, προσωπικό (και για όσους ξέρουν και οικογενειακό) κόστος, να διαφωνήσουν με τη στροφή του ΑΚΕΛ προς το "ΝΑΙ", να μην αποδεχτούν να συμμετέχουν στην προεκλογική δησακελική συμπαιγνία και να υποστηρίξουν με συνέπεια τον Πρόεδρο του ΟΧΙ, τον Τάσσο Παπαδόπουλο.

Ξεχνώντας ότι
ακόμη και ο Βάσος Λυσσαρίδης βρέθηκε κάποτε στο ΑΚΕΛ, για να το εγκαταλείψει και πολύ σωστά, για να εισέλθει στην ΕΟΚΑ και στον απελευθερωτικό αγώνα!

Στη φωτογραφία ο Γ.Λιλλήκας ποζάρει με τιμή μπροστά σε φωτογραφία του ΟΧΙ, όπως θα έκανε και ο μεγάλος Ηγέτης Βάσος Λυσσαρίδης. Μπορεί να πει κανείς το ίδιο για τις "Στενές Κλίκες" και τους Φιλονεοπασόκους της ΕΔΕΚ;

Εμείς δεν είμαστε τυφλοί προσωπολάτρες του Γ.Λιλλήκα.

Ούτε βεβαίως θεωρούμε ότι είναι άμοιρος ευθυνών για την εκλογή του Γ.Βασιλείου και για τη συντήρηση του δικομματισμού επί σειρά ετών. Όμως, αποτελεί ένα πολύ άξιο πολιτικό πρόσωπο, που η πολιτική του συνέπεια τα τελευταία χρόνια, είναι υποδειγματική.
Που με δικές του πράξεις και επιλογές, επανόρθωσε έμπρακτα τα "αμαρτήματα" του παρελθόντος. Που τον είδαμε να εξελίσσεται προς το καλύτερο αντί να οπισθοδρομεί πολιτικά (όπως άλλοι που ξεκινούσαν ως πολέμιοι της ΔΔΟ και κατέληξαν σήμερα κύρηκες του διζωνικού απαρτχάιντ). Που ξέρουμε ότι απολάμβανε (σε αντίθεση με τους διάφορους σοφογκρίλ) της εκτίμησης και της εμπιστοσύνης του Προέδρου Παπαδόπουλου.

Βεβαίως για όσους ξέρουν την ιστορία της ΕΔΕΚ, ο αποκλεισμός του Λιλλήκα και των συντρόφων του, αποτελεί προφάσεις εν αμαρτίαις. Μήπως ο υπερπροβεβλημένος Χαννίδης δεν είχε σχέση με το Βασιλείου και τους ΕΔΥ; Μήπως ο Α. Φιλίππου, που οι πόρτες της ΕΔΕΚ του άνοιξαν διάπλατα, δεν ήταν πρώην Υπουργός Παιδείας Βασιλείου και μετέπειτα βουλευτής ΑΚΕΛ;

Οι "Στενές Κλίκες" της ΕΔΕΚ, δε νοιάζονται για το ότι η ΕΔΕΚ δε θα μπορέσει ποτέ να γίνει πρωταγωνιστικό κόμμα. Πιστοί στη φιλοσοφία του ΔΗΚΟϊκού Νέστορα Κυριακίδη "λίγοι και ελεγχόμενοι", θα συνεχίσουν να λυμαίνονται την ΕΔΕΚ και να την εμποδίζουν να αναλάβει κυρίαρχο ρόλο στα πολιτικά πράγματα.

Κάποτε η ταύτιση ΠΑΣΟΚ-ΕΔΕΚ, τις εποχές του αείμνηστου Α.Παπανδρέου, ενείχε το στοιχείο της αξιοπρέπειας. Υποστήριζαν μαζί μέχρι και τον Ένοπλο Αγώνα (Πηγή: http://istorikesphotografies.blogspot.com/2010_06_01_archive.html). "Πως καταντήσαμε λοχία;" η ταυτίση ΠΑΣΟΚ και ΕΔΕΚ σήμερα, να είναι τόσο πολιτικά αισχρή;

Πληροφορίες που έχουμε επίσης, μιλούν για παρέμβαση κύκλων του γιωργακικού ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι ποτέ δε θα ήθελαν τον Πρώην ΥΠΕΞ του Τάσσου Παπαδόπουλου, σε σημαντική θέση στην ΕΔΕΚ. Ο φιλονεοπασοκισμός που προκάλεσε μέχρι και αμφιταλαντεύσεις σε σημαντικά ΕΔΕΚίτικα στελέχη κατά το δημοψήφισμα, δυστυχώς εξακολουθεί να διαδραματίζει καίριο ρόλο στα της ΕΔΕΚ. Αυτό το επισημαίνουμε με ιδιαίτερη λύπη, γιατί τα ΔΗΚΟϊκά μέλη της Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο, ξέρουμε πόσο θλιβερό και ατιμωτικό είναι να βρίσκεσαι σε ένα Κόμμα Προτεκτοράτο!

Η ΕΔΕΚ μπορεί, ακόμη και την υστάτη, να επανορθώσει. Αναμένουμε από το Γ.Ομήρου και το Β.Λυσσαρίδη ότι δε θα επιτρέψουν άλλο εξευτελισμό της ΕΔΕΚ και άλλο πολιτικό διασυρμό της από τις "Στενές Κλίκες" και τους Νεοπασόκους!

Ευαγόρας-Τεύκρος και Πράξανδρος για το christofias-watch (Φωτογραφική Επιλογή: Αγησιστράτη)

Σημείωση: Είμαστε βέβαιοι ότι ο μέγας ακελοιστορικός Κόκκινος Ιαβέρης, θα χρησιμοποιήσει την ιστορική φωτογραφία που βάζουμε πιο πάνω για να αποκαλύψει τους "πολεμοκάπηλους" της ΕΔΕΚ, που ήθελαν (ω τι ντροπή!) "ένοπλο αγώνα" για την ελευθερία της πατρίδας τους, σε μία ακόμη ανάρτησή του που κυριολεκτικά "θα γράψει ιστορία" (στα δικά του μέτρα βεβαίως). Εμείς, ως συνήθως, θα την απολαύσουμε κι αυτήν.

ΤΡΕΜΟΥΜΕ...

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010


όταν σκεφτόμαστε ότι:

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΩΡΑ, ΕΝΑΣ ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ, ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ ΚΑΙ ΕΝΔΟΤΙΚΟΣ ΚΥΡΙΟΣ, ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΕΤΑΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΜΑΣ, ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΓΓΟΝΙΩΝ ΜΑΣ .....
ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ!

17/11/2010: Ο φασισμός είναι ζωντανός! Να αντισταθούμε!

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Δυστυχώς, ο φασισμός δεν πέθανε! Ο φασισμός είναι εδώ. Ο φασισμός του Αττίλα, του αντιδημοκρατικού καθεστώτος Χριστόφια, ο φασισμός της Ανοησίας των ακραίων και των περιθωριακών, ο φασισμός της Βλακείας και της Ανικανότητας.

Σήμερα, μετρούμε ακόμη μια επέτειο των γεγονότων του Πολυτεχνείου, όταν οι Έλληνες αδελφοί μας έδιναν τη μάχη ενάντια στο φασισμό της Χούντας.

Τα πανό που υψώνονταν διακήρυσσαν ότι: "Σήμερα πεθαίνει ο φασισμός" ή "Δε θα περάσει ο φασισμός".

Κι όμως ο φασισμός δεν πέθανε. Ιδίως εδώ στην ιδιαίτερή μας πατρίδα, την ελληνική από αιώνες Κύπρο, ο φασισμός εξακολουθεί να κυριαρχεί. Έχουμε εδώ, ένα φασισμό με πολλά πρόσωπα:


Στη φωτογραφία, ο τουρκικός φασισμός προκαλεί. Δυστυχώς οι δηλώσεις για "σωτήρια επέμβαση της Τουρκίας για παρεμπόδιση της γενοκτονίας των Τ/Κ από τους Έλληνες", βρίσκουν καθημερινή αιτιολόγηση από το Δημήτρη Χριστόφια (η φωτογραφία λήφθηκε από το Blog του ανατρεπτικού blogger Πενταρόγιωρκου)

1) Το φασισμό του Αττίλα.

Που κατέχει τη μισή μας πατρίδα, που μας εμποδίζει από να απολαμβάνουμε τα σπίτια, τις περιουσίες μας, τα δικαιώματά μας, τα χωριά και τις πόλεις μας, τη μισή μας πατρίδα. Που παρατάσσει τα λυκόσκυλα του θανάτου, τους δεκάδες χιλιάδες Αττίλες του που στρέφουν τις κάννες τους ενάντια στον ελληνικό πληθυσμό της Κύπρου. Που μαγαρίζει την οροσειρά του Πενταδακτύλου με προκλητικές φωταγωγήσεις και υβριστικά συνθήματα προς τους Ελληνοκύπριους που χαρακτηρίζουν ευτυχία την κατοχή της γης μας.


2) Το φασισμό του σημερινού αντιδημοκρατικού καθεστώτος Χριστόφια

Που εκβιάζει και απειλεί, οργανώνει πρωϊνές αστυνομικές επιδρομές, συλλαμβάνει πολιτικούς αντιπάλους, στήνει ποινικές διώξεις, παρακολουθεί πολίτες, στιγματίζει αντιπάλους, σπέρνει την πνευματική τρομοκρατία.

Το φασισμό που ξεπουλά στους Τούρκους τις ελληνοκυπριακές περιουσίες. Το φασισμό που δίνει, χωρίς την έγκριση των πολιτών, γη και ύδωρ στον κατακτητή. Το φασισμό που δέχεται τη νομιμοποίηση του εποικισμού στα κατεχόμενα και προάγει το νεοεποικισμό των ελεύθερων περιοχών με την ανύπαρκτη ουσιαστικά μεταναστευτική πολιτική της σημερινής κυβέρνησης. Το φασισμό που χαρακτηρίζει την Ελλάδα εισβολέα και ρίχνει ευθύνες στα θύματα της εισβολής-κατοχής για τα δεινά τους, αποενοχοποιώντας την Τουρκία και τους Αττίλες.

3) Το φασισμό της ανοησίας και της αυθαιρεσίας περιθωριακών ομάδων, προσωπικοτήτων και εντύπων (ΓΝΩΜΗ, ΚΙΣΑ, Τριμικλινιώτης, Δρουσιώτης, ΠΟΛΙΤΗΣ κ.α.).

Που κρατούν δημοκρατόμετρα και πατριωτόμετρα, χαρακτηρίζοντας πολλούς Ελληνοκύπριους συμπατριώτες τους με απίστευτη ευκολία και ελαφρότητα ως "εχθρούς της λύσης" "οπαδούς της διχοτόμησης", "ρατσιστές", "ναζί" κλπ (ΚΙΣΑ, Τριμίκλας, ΠΟΛΙΤΗΣ, Δρουσιώτης, ΓΝΩΜΗ). Που σπιλώνουν υπολήψεις και ονόματα την ίδια ώρα που κλείνουν τα μάτια στο μέγιστο Ρατσισμό της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας(ΚΙΣΑ-Τριμίκλας, ΓΝΩΜΗ). Που φαντασιώνονται συνομωσίες όταν οργανώνουν δείπνα για τον Ντάουνερ στο Σαϊττά(Δρουσιώτης). Που στήνει δημοσκοπήσεις πάνω στο συλημένο τάφο του Προέδρου Παπαδόπουλου και που στήριξε ή συγκάλυψε κυβερνητικές προσπάθειες φίμωσης αντιπολιτευτικών ιστολογίων (ΚΙΣΑ, ΠΟΛΙΤΗΣ, Δρουσιώτης, Τριμικλινιώτης)

Υπάρχει όμως μεγαλύτερος φασισμός και ρατσισμός από τη ΔΔΟ; Που νομιμοποιεί τη φασιστική διαίρεση (από τον Αττίλα) της Κύπρου μας σε εθνικές γεωγραφικές ζώνες; Γιατί σιωπούν αυτοί οι μεγάλοι "αντιρατσιστές";

Σύμφωνα με τελευταία στοιχεία 150,000 ΕΥΡΩ θα στοιχίσει στους φορολογούμενους ο διορισμός Παπασάββα μόνο για το δημοσιονομικό έτος 2011. Βεβαίως το οικονομικό είναι το λιγότερο. Το όνειδος και η ντροπή που προκαλεί η παραμονή Παπασάββα στο αξίωμα του Β.Γ.Εισαγγελέα είναι ανυπολόγιστα!

4) Το φασισμό της βλακείας και της ανικανότητας.

Ανάξιοι και ανίκανοι άνθρωποι λυμαίνονται τα πλείστα δημόσια αξιώματα και σε λίγο καιρό θα είναι από μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού έως ανύπαρκτοι, οι υψηλόβαθμοι κρατικοί και κοινοβουλευτικοί αξιωματούχοι που θα έχουν κάποιες στοιχειώδεις ικανότητες.

Προσόν για πολιτική ή επαγγελματική ανέλιξη στο δημόσιο τομέα, έχει καταντήσει η υποταγή στη βλακεία, η σιωπή, η κολακεία, η προθυμία για συγκάλυψη. Άτομα που προσωποποιούν τη βλακεία, την ανικανότητα, την ηλιθιότητα, την τεμπελιά και την ποθκιαντραποσύνη, λυμαίνονται τα ταμεία του Δημοσίου και την Κυπριακή Δημοκρατία.

Τι άλλο από πρόκληση είναι η επιβολή του φαντασιωνόμενου συντονιστικά κέντρα και προσπάθειες εξόντωσης του Δ.Χριστόφια, Άντρου Κυπριανού στην ηγεσία του ΑΚΕΛ, αντί του (ακόμη κι αν διαφωνούμε μαζί του, τον αναγνωρίζουμε) ικανότατου Ν. Κατσουρίδη;

Τι άλλο από πρόκληση είναι η διατήρηση του αισχρού και υπερφιλόδοξου μυκονιάτη bon-viveur της κακιάς ώρας Μάριου Κάρογιαν στην Προεδρία της Βουλής;

Τι άλλο από πρόκληση είναι ο διορισμός του προκλητικού και αθυρόστομου υβριστή κολλητού του Χριστόφια Άκη Παπασάββα στο αξίωμα του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, ένα αξίωμα που πρέπει να χαρακτηρίζεται από πλήρη αντικειμενικότητα, σεμνότητα και ύψιστη ηθική;

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΠΙ Δ.ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ!

Κι εμείς, η γενιά του Πολυτεχνείου, οι προηγούμενες και οι επόμενές της γενιές, καλούμαστε να επαναλάβουμε την Αντίσταση.

Να καταπολεμήσουμε το Φασισμό και το Ρατσισμό!

Να αγωνιστούμε για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στον τόπο μας.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Ο εξευτελισμένος καιροσκοπισμός του μαρκοκαρογιανικού εκτρώματος

Μάριε και σένα που σε κανόνισα πολύ σου είναι. Τώρα κυβερνούμε εμείς. Οπότε σκάσε και κολύμπα.

To καρογιανικό (κατά τους ακελικούς πολιτικούς πατρόνους του) "επίσημο ΔΗΚΟ", διέδιδε αυτές τις μέρες στα πειθήνια μωροφιλόδοξα στελεχάκια του ότι θα λάμβανε το ΔΗΚΟ την Προεδρία της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (και πάλι εμείς θα θέσουμε το εξής: γιατί πρέπει ένα ανεξάρτητο όργανο, να προεδρεύεται ή να έχει σύνθεση από κομματικά στελέχη ή κομματικά εγκεκριμένα άτομα;).

Την Προεδρία ήταν να την λάμβανε ο σιωπών υπέρ της άνομης συνεργασίας (τώρα καταλαβαίνουμε γιατί σιωπούσε) βουλευτής ΔΗΚΟ Φύτος Κωνσταντίνου (από βουλευτής κόμματος και μάλιστα οργανωτικός, θα κατέληγε μέλος της ΕΕΥ-ωραίο μήνυμα αξιοκρατίας!!!-).

Επειδή είναι λογικό ότι το ΔΗΚΟ θα απωλέσει τη δύναμή του εκλογικά και θα υπάρχει συνωστισμός υποψηφίων, ο Φύτος δεν υπήρχε περίπτωση να επανεκλεγεί.

Οπότε η τοποθέτησή του στην ΕΕΥ θα ισοδυναμούσε με μια πλουσιοπάροχη πολιτική συνταξιοδότηση για τον ίδιο (όπως έγινε με τον Πιττοκοπίτη και όπως γίνεται με άλλους γενικά από όλους τους χώρους) και πιθανότατα ρουσφετιού για το μαρκοκαρογιανικό σημερινό δηκοϊκό έκτρωμα ( αφού ο Φύτος είναι όπως είπαμε οργανωτικός του κόμματος).

Το καρογιανικό ΔΗΚΟ ήθελε να στείλει το μήνυμα ότι "τρώμε κι εμείς επί διακυβέρνησης Χριστόφια" ("άρα δικαιωνόμαστε που επιμένουμε στη συνεργασία") στα χαμηλότερα καρογιάνια και το μήνυμα ότι "αν σιωπάς θα σε κανονίσουμε κι εσένα κάπου σαν τον Φύτο" στα υψηλότερα καρογιάνια ή στα αμφιταλαντευόμενα στελέχη.

Τελικά, το ΔΗΚΟ δεν πήρε προεδρία της ΕΕΥ, η οποία κατέληξε στο ΑΚΕΛ και ο Φύτος τους δε διορίστηκε.

Και όσο κι αν μας εξοργίζει το ότι και πάλι γίνονται κομματικοί διορισμοί σε ανεξάρτητο όργανο, δεν μπορούμε να μη χαμογελάσουμε ειρωνικά για τον εξευτελισμένο καιροσκοπισμό του μαρκοκαρογιανικού εκτρώματος.

Πράξανδρος για το christofias-watch

ΚΙΣΑ ή Ο ΚΡΥΠΤΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΣΜΟΥ

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010


Στο βίντεο ο Ζ.Κουλίας, ξεσκεπάζει το ρατσισμό της ΚΙΣΑ!

Αναδημοσιεύουμε ένα εξαιρετικό και τεκμηριωμένο άρθρο για τον κρυπτοφασιστικό λόγο της ΚΙΣΑ, από έναν από τους μεγαλύτερους διανοούμενους του νησιού μας, το Σάββα Παύλου. Από το ιστολόγιό του.

ΚΙΣΑ ή Ο ΚΡΥΠΤΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΣΜΟΥ
ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΥΛΟΥ, 13/11/2010

Οι σύνθετες καταστάσεις θέλουν σύνθετα μυαλά για να τις αναλύσουν, δυστυχώς επικρατούν οι διάφοροι μικρόνοες, αμβλυνούστατοι και ευήθεις, που εξοπλισμένοι με μερικές μπροσούρες και κραυγάζοντας κάποια απλοϊκά συνθήματα νομίζουν ότι μπορούν να εξηγήσουν τον πολύπλοκο κόσμο μας ή, ακόμη, να τον αλλάξουν.

Είναι χαρακτηριστικός, στην περίπτωση των λαθρομεταναστών της Κύπρου, ο εξευτελισμός και η γελοιοποίηση του πολιτικού ασύλου. Το πολιτικό άσυλο, (ένας όρος καθαγιασμένος μέσα στην πολιτική πρακτική αιώνων, που γλίτωσε τόσο κόσμο γιατί κάλυπτε αντιφρονούντες που κινδύνευαν λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων και της πολιτικής τους πρακτικής και κατέφευγαν σε άλλη χώρα), στην Κύπρο έχει γελοιοποιηθεί. Το αίτημα του πολιτικού ασύλου το χρησιμοποιούν τα αφεντικά για να φέρνουν λαθρομετανάστες με χαμηλή αμοιβή για τις εργασίες τους, αποτελεί ένα εύχρηστο και εύκολο ψέμα για την οικειοποίηση ποικίλων επιδομάτων. Το χειρότερο, το αίτημα για πολιτικό άσυλο το χρησιμοποιούν και οι υποστηρικτές των πιο καταπιεστικών καθεστώτων, που χαίρονται και αγαλλιούν για τον εξευτελισμό των συμπατριωτών τους από τη δικτατορική εξουσία της χώρας τους, όταν δε ήταν στην πατρίδα τους έπαιξαν και τον ρόλο του τραμπούκου εναντίον των αντιφρονούντων στο καθεστώς, όμως ευρισκόμενοι στο νησί μας, και κατανοώντας τη βλακεία που δέρνει τους Κύπριους, πετούν και μια αίτηση για πολιτικό άσυλο, για τα γνωστά ωφελήματα. Και μετά, για κάθε τι που σχετίζεται με εργασίες και υποθέσεις με την πατρίδα τους, οδεύουν στην πρεσβεία της χώρας τους που τους εξυπηρετεί και συνεργάζεται μαζί τους εν πλήρει αρμονία, μαζί με αυτούς τους δήθεν μεγάλους αντικαθεστωτικούς και καταδιωγμένους που κινδυνεύουν (δήθεν, πάλι) και για να γλιτώσουν από το καθεστώς της χώρας τους κατέφυγαν στην Κύπρο ως αιτητές πολιτικού ασύλου.

Αθάνατη νεοκυπριακή βλακεία!!!

Και επειδή δεν θα ζήσουμε σε έναν ιδανικό κόσμο, και οι πολιτικές επιπλοκές, οι διώξεις και η καταπίεση θα συνεχιστούν, προειδοποιώ τους μικρόνοες της ΚΙΣΑ (Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό). Αν αύριο, στην Κύπρο αλλά και στις άλλες χώρες, θα χάσουν το πλεονέκτημα του πολιτικού ασύλου πραγματικά κυνηγημένοι, αυτό θα είναι αποτέλεσμα του εξευτελισμού και της γελοιοποίησης του θεσμού του πολιτικού ασύλου που έχει επιτευχθεί στην Κύπρο εξ αιτίας και της συμβολής της ΚΙΣΑ σ’ αυτή την κατρακύλα.

Δεν είναι μόνο αυτό. Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση δημιουργεί γκέτο και κρυψίνοια, υπόγειους και μυστικούς μηχανισμούς διαχείρισης εκ μέρους μαφιόζικων καταστάσεων. Παρά την ειδυλλιακή εικόνα που προωθεί η ΚΙΣΑ για τους μετανάστες, ότι πρόκειται για ένα ομοιογενές σύνολο από δυσπραγούντες, άσπιλους, άχραντους και άμωμους, κανείς δεν έχει ασχοληθεί με τα κυκλώματα εξουσίας που έχουν δημιουργηθεί και στην Κύπρο ανάμεσα στους μετανάστες. Μιλάμε για μαφιόζικες ομάδες μεταναστών που χτυπούν και απειλούν, λειτουργούν ως τραμπούκοι, εκβιάζουν, εξαναγκάζουν σε πορνεία, παίρνουν λεφτά για προστασία, τιμωρούν ανυπάκουους άλλους μετανάστες κ.λπ. Αν η Κύπρος χρειάζεται ξένους οικονομικούς μετανάστες τότε πρέπει να οργανώσει τη νόμιμη άφιξή τους και τη σωστή υποδοχή τους, με αξιοπρεπείς συνθήκες και με όλα τα δικαιώματά τους εξασφαλισμένα. Όπως γίνεται σήμερα εξυπηρετεί τα αφεντικά, τους μεσάζοντες, τους μηχανισμούς ελέγχου και τις μαφιόζικες ομάδες που λειτουργούν μέσα στους μεταναστευτικούς χώρους.

Κανείς δεν τα συζητά αυτά τα πράγματα, αντίθετα όλα καλύπτονται από ένα ειδυλλιακό κλίμα που δημιουργούν διάφοροι μεταναστοπατέρες. Δυστυχώς άρχισαν να παρουσιάζονται και αυτοί και θα τους γνωρίσουμε σιγά σιγά, όπως γνωρίσαμε τους εργατοπατέρες, παλαιότερα, τους προσφυγοπατέρες και τους φοιτητοπατέρες. Μεταναστοπατέρες με έξωθεν υποστήριξη, με υψηλόμισθες απολαβές, που στελεχώνουν διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις με ποικίλα άλλα ωφελήματα.



Γράφτηκαν αυτά ως προκαταρκτικά λόγω της παρακολούθησης τηλεοπτικής εκπομπής στην οποία συμμετείχαν ο βουλευτής κ. Ζαχαρίας Κουλίας και ο εκπρόσωπος της ΚΙΣΑ κ. Δώρος Πολυκάρπου. Είναι γνωστά τα επεισόδια στη Λάρνακα ανάμεσα στην ΚΙΣΑ και τον φορέα που διαδήλωνε εναντίον της λαθρομετανάστευσης. Ο φορέας είχε οργανώσει συνέδριο για το θέμα καθώς και πορεία. Είχε πάρει τη σχετική άδεια από την αστυνομία εδώ και καιρό. Όμως η ΚΙΣΑ, που την ίδια περίοδο οργάνωνε εκδήλωση στη Λεμεσό, μετέφερε την εκδήλωση της στη Λάρνακα, σε χώρο που θα περνούσε και η πορεία του φορέα εναντίον της λαθρομετανάστευσης. Σε ερώτηση, γιατί μετέφεραν έτσι ξαφνικά την εκδήλωση της ΚΙΣΑ από τη Λεμεσό στη Λάρνακα, στην πόλη όπου θα εξελισσόταν μια άλλη εκδήλωση, που οργανώθηκε προ καιρού, με την άδεια της αστυνομίας, από άλλο φορέα, απάντησε με το εξής ανεπανάληπτο. “Εθέλαμε να τεστάρουμε πόσο δημοκρατικοί είσαστε.”

Έμεινα εκθαμβος από την φασιστική ανοησία που ξεστόμισε, και σκέφτηκα προς στιγμής ότι, ίσως, δεν άκουσα καλά ή δεν εκφράστηκε επακριβώς. Γιατί εκτός από ανελλήνιστος, με γραμματικά και συντακτικά λάθη, ο λόγος του χαρακτηριζόταν από νοητικά χάσματα και άλματα. Όμως σε λίγο το επανάλαβε. Ότι το κάνανε “για να τεστάρουμε τη δημοκρατικότητά σας.”

Εξεμάνην. Ω τάλαν! είπα, ανόητε και μεγαλαυχίας κακέκτυπο! Ποιος είσαι εσύ που “τεστάρεις”; Ποιος σου έδωσε αυτό το δικαίωμα; Από που και ως που έχεις αναγορεύσει τον εαυτό σου σε λυδία λίθο που ελέγχει και δίδει πιστοποιητικά δημοκρατικότητας;

Ήταν μια ατάκα (λεχθείσα δις) που έδειξε τον βαθύτατο φασιστικό λόγο που υποκρύπτεται πίσω από διάφορες καταστάσεις και πρόσωπα που υποδύονται τους προοδευτικούς, τους μοντέρνους και τους ρηξικέλευθους. Γιατί πίσω από αυτή υποκρύπτεται ένας θεολογικός λόγος από τον οποίο η ΚΙΣΑ αρύεται το δικαίωμα της κρίσης για τους άλλους. Η ΚΙΣΑ μπορεί να “τεστάρει” γιατί είναι προοδευτικιά, έχει πάρει από άνωθεν κογκλάβιο αυτό το δικαίωμα που οι άλλοι δεν το δικαιούνται. Και ο Βίλχεμ Ράιχ καθώς και άλλοι θεωρητικοί του φασιστικού φαινομένου έχουν αναλύσει τον βαθύτερο θεολογικό λόγο που νοηματίζει τη φασιστική πρακτική.

Επιστρέφω στην εκπομπή. Γιατί υπάρχουν και άλλα. Ο εκπρόσωπος της ΚΙΣΑ μιλώντας για διάφορα θέματα χρησιμοποιούσε λόγον εξουσίας και απειλής. “Αυτό είναι ποινικό αδίκημα”, “είστε ηθικός αυτουργός”, “παραβιάζετε προσωπικά δεδομένα”, δηλώνοντας καθαρά ότι περίμενε την επέλαση του νόμου και του Εισαγγελέα. Αλλού, άνθρωποι που αναφέρονται και υποστηρίζουν αδύνατες ομάδες, περιθωριακούς, εν δυσπραγία ευρισκομένους, μιλούν έναν άλλο λόγο, της πειθούς, της κατανόησης, της ανθρώπινης συνεννόησης. Για όσους ξέρουν να διαβάζουν και πίσω από τις γραμμές, να κατανοούν τη συμπαραδήλωση των στάσεων και νοοτροπιών, ο λόγος του εκπροσώπου της ΚΙΣΑ μύριζε αφεντικίλα, ήταν ο λόγος των αφεντικών με τις έξωθεν ισχυρές πλάτες και ενισχύσεις.

Κλείνω όμως με ένα ερώτημα. Επειδή πολλή δημοκρατία πέφτει και επειδή η ισονομία αποτελεί πρόταγμα του δημοκρατικού μας βίου πώς θα το εύρισκε αλήθεια η ΚΙΣΑ αν σε κάθε εκδήλωση της παρεμβαίνει π.χ. η Ένωση Κυνηγών, Ενώσεις προσφύγων, Κερυνειωτών, συγγραφέων, φιλάθλων, το συνδικαλιστικό σωματείο τελωνειακών ή αεροσυνοδών, για να “τεστάρουν” τη δημοκρατικότητά της. ‘Η αυτό το δικαίωμα το έχει μόνο αυτή; Οπότε δημιουργείται άλλο δημοκρατικό έλλειμμα και άλλη παραβίαση της ισότητας, αφού η ΚΙΣΑ θα μας χωρίσει σε έχοντες το δικαίωμα να ¨τεστάρουν” όπως αυτή και σε όσους δεν μπορούν να ασκήσουν αυτό το δικαίωμα.

Υ.Γ. 1. Δες και το ιστολόγιο http://parbriz.blogspot.com για ευρύτερη επισκόπηση του θέματος

Υ.Γ. 2.

Μερικοί που διάβασαν το σημείωμα “ΚΙΣΑ ή ο κρυπτοφασιστικός λόγος του κυπριακού προοδευτισμού” με ρώτησαν: Συμφωνείς με τις ιδεολογικές τοποθετήσεις του φορέα εναντίον της λαθρομετανάστευσης; Η απάντηση: Δεν τις γνωρίζω, όμως είμαι σίγουρος ότι χάσμα μέγα εστήρικται μεταξύ ημών και του φορέα και σε μερικά θέματα η αντίθεσή μας θα είναι κάθετη. Οι άνθρωποι του φορέα προέρχονται κυρίως από τη δεξιά εγώ ανήκω στους μαρξιακούς, αυτούς δηλαδή που εκκινούν από τη μαρξιστική διαλεκτική αλλά την αφήνουν για να παρακολουθήσουν και τα διάφορα απελευθερωτικά ρεύματα σκέψης που εμπλούτισαν την ανθρώπινη κοινωνία τα τελευταία εκατόν πενήντα χρόνια, κάποτε ανατρέποντας και διάφορες συνισταμένες της μαρξιστικής σκέψης. Είναι όμως αλήθεια ότι στην Κύπρο των περιπεπλεγμένων καταστάσεων πολλοί που προέρχονται από τη δεξιά, επειδή αντιλαμβάνονται και έχουν ευαισθησίες για το μείζον θέμα που είναι το εθνικό και η προσπάθεια του τουρκικού επεκτατισμού να θέσει υπό την κυριαρχία του την Κύπρο, λειτουργούν απελευθερωτικά αφού αναφέρονται στα ανθρώπινα δικαιώματα και στη διεκδίκηση των βασικών ελευθεριών των κατοίκων του νησιού ενώ πολλοί που προέρχονται από την αριστερά, επειδή είναι με τις παρωπίδες που τους δημιουργούν κάποιες μπροσούρες ή επειδή δεν τολμούν να δουν το Κυπριακό σε όλες τις διαστάσεις του, παράγουν ένα λόγο διαστρέβλωσης και προκαλούν θόλωμα των νερών που λειτουργούν εγκλωβιστικά και καταπιεστικά για την κυπριακή κοινωνία.

Το σημείωμα λοιπόν περιορίστηκε στη σημειολογία της εκπομπής, εκφράστηκε εναντίον του απλουστευτικού λόγου της μπροσούρας. Επ’ ευκαιρία να αναφερθώ και σε ένα σημείο που πληροφορήθηκα από την εκπομπή: Ότι ο φορέας θα πορευόταν και στη γειτονιά των λαθρομεταναστών. Διαφωνώ πλήρως. Δεν ευθύνονται οι μετανάστες, που η πλειοψηφία τους εργάζεται σκληρά, μέσα σε αντίξοες συνθήκες για να τα φέρει πέρα, για τα αρνητικά της λαθρομετανάστευσης. Για τα αρνητικά της λαθρομετανάστευσης υπεύθυνη είναι η κυβερνητική πολιτική που κλείνει τα μάτια ή διαχειρίζεται το θέμα λανθασμένα, δεν εφαρμόζει τα μέτρα που πρέπει. Αν ήθελαν λοιπόν να διαμαρτυρηθούν έπρεπε να όδευαν στα πολιτικά κόμματα που κάνουν τα στραβά μάτια και στην εξουσία που διαχειρίζεται το θέμα εντελώς λανθασμένα. Πολύ θα το διασκέδαζα αν πήγαιναν στο Υπουργείο που προΐσταται ο κ. Συλικιώτης, ακόμη καλύτερα αν συμπεριφέρονταν στα όργανα της τάξης που θα ήταν εκεί όπως συμπεριφέρθηκε ο κ. Συλικιώτης και η ΚΙΣΑ σε ανάλογη περίπτωση, όταν προπηλάκισαν αστυνομικούς και φέρθηκαν σκαιότατα. Ήταν, τότε, προεκλογική περίοδος και από τα διεθνή ιδρύματα παγκοσμιοποιημένης εξουσίας (όπως π.χ. του περιώνυμου Σόρος) τόνιζαν ξετσίπωτα ότι βασική συνισταμένη για τις εξελίξεις στο Κυπριακό αποτελούσε η απομάκρυνση του Τάσου Παπαδόπουλου από την προεδρία. Η ΚΙΣΑ έλαβε το μήνυμα και ασμένως ανέλαβε το μερίδιο που της αναλογούσε για υπονόμευση του Παπαδόπουλου. Έστησε τα μεγάφωνα έξω από το υπουργείο και άρχισε τις προβοκατόρικες ενέργειες για να δημιουργήσει σάλο και επεισόδια και να συντείνει έτσι στην προεκλογική φθορά της υποψηφιότητας Παπαδόπουλου. Και τα κατάφεραν.

Έτσι φτάσαμε στο σημερινό χάλι και σύντομα θα βρεθούμε στο τελευταίο σκαλί, ο κυπριακός ελληνισμός να μετατραπεί σε μια ανυπεράσπιστη κοινότητα που θα εκλιπαρεί και θα ζητιανεύει διεθνώς για προστασία.

Υ.Γ. 3. Αυτοπαρουσιαζόμενος με έπαρση ο εκπρόσωπος της ΚΙΣΑ δήλωσε ότι είναι “ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων”. Τον αθεόφοβο! Δεν τον είδαμε σε μια προσφυγική εκδήλωση, να επιχειρηματολογεί και να γράφει για τα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων και το δικαίωμα επιστροφής τους, στην Κερύνεια ή την Καρπασία. Εκτός και αν οι πρόσφυγες δεν είναι άνθρωποι, ή, πάλι, μας έχει χωρίσει στα δυο, σε ανθρώπους με δικαιώματα και ανθρώπους χωρίς αυτά.

Ένας ανιστόρητος... ιστορικός

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010


Η Επιτροπή αναδημοσιεύει το εξαιρετικό άρθρο του συναγωνιστή Γιώργου Ηλιάδη, με τα συγχαρητήριά μας.

Ένας ανιστόρητος… ιστορικός!
του Γιώργου Ηλιάδη


Μετά τα «κάναμε σφάλματα και πρέπει να πληρώσουμε» και την επιχειρούμενη εξομοίωση του θύτη με το θύμα, μετά την περί δύο εισβολών δήλωση του στις ΗΠΑ, το τελευταίο μαργαριτάρι του Προέδρου Χριστόφια λέχθηκε κατά την επίσκεψη του Σύρου Προέδρου, όταν του είπε ότι «οι Κύπριοι μοιάζουν πιο πολύ με τους Σύριους παρά με τους Έλληνες».

Άκου, λοιπόν, Πρόεδρε. Ναι, το γνωρίζουμε ότι υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων οι οποίοι συντηρούν τη φήμη ότι το Κυπριακό ουσιαστικά παραμένει άλυτο είτε διότι οι Κύπριοι έκαναν σφάλματα είτε διότι δεν αξιοποίησαν ευκαιρίες που είχαν.

Μια άλλη μερίδα πάλι, οι λεγόμενοι «νεοκύπριοι» ή «ετεοκύπριοι» ή οτιδήποτε άλλο, αρνούνται την ελληνική καταγωγή των Κυπρίων και με διάφορους ακροβατισμούς θέλουν να μας πείσουν είτε ότι είμαστε Φοίνικες είτε ότι άλλο μπαστάρδικο υπάρχει. Πάντως όχι Έλληνες.

Πρόκειται, βεβαίως, περί μύθων. Μύθων που επινοήθηκαν από τους ξένους, δυστυχώς συντηρήθηκαν από μερίδα δικών μας και τώρα συμπληρώνονται από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και εκπρόσωπο των Ελληνοκυπρίων.


Εγώ ανιστόρητος; Εγώ Χριστέ μου, εγώ;

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

Κατ’ αρχάς να αναφέρουμε ότι το Κυπριακό στην πραγματικότητα υπάρχει διότι στην Κύπρο κατοικούν Έλληνες. Διότι το 82 % του λαού είναι Έλληνες. Αν δεν υπήρχαν Έλληνες, δεν θα υπήρχε το Κυπριακό. Και όπως έγραφε κάποτε ο αείμνηστος Αντρέας Χριστοφίδης: «το Κυπριακό υπάρχει από το 700 π.Χ. Η Κύπρος έχει 3000 χρόνια ιστορία από τα οποία είναι ζήτημα αν έζησε ανεξάρτητη 80 χρόνια».

Άρα, υπάρχει Κυπριακό από το 700 π.Χ. Δεν θα ήταν, λοιπόν, φοβερό, τρομακτικό ακόμα και σαν σκέψη, να υποθέσουμε ότι ήμασταν υπόδουλοι τόσα χρόνια διότι δεν αξιοποιήσαμε όλα αυτά τα χρόνια ευκαιρίες που μας παρουσιάζονταν; Δεν θα ήταν μαζοχιστικό να υποθέσουμε ότι όλα αυτά τα χρόνια μόνο σφάλματα κάνουμε;

Και πάλιν θα επικαλεστώ τον αξέχαστο φίλο μου Αντρέα Χριστοφίδη: «Είμαστε Έλληνες ιστορικά, και γεωγραφικά είμαστε δίπλα από την Τουρκία ή από όλους τους περαστικούς από την περιοχή. Αυτή η σύγκρουση ιστορίας και γεωγραφίας καθόρισε τη μοίρα μας και όχι ότι εμείς είχαμε τη διαστροφή όποτε είχαμε ευκαιρία να λύσουμε το Κυπριακό λέγαμε όχι, δεν τη θέλουμε». Και συνεχίζει ο Αντρέας Χριστοφίδης: «θα ήταν πολύ περίεργο για ένα λαό να ζήσει μακριά από την Ελλάδα τόσα χρόνια και να διατηρήσει τον ελληνισμό του, ενώ συγχρόνως κάνει μονίμως σφάλματα. Στην πραγματικότητα εγώ πιστεύω ότι αν χάσαμε ευκαιρίες, χάσαμε ευκαιρίες να εξανδραποδιστούμε και να μπασταρδέψουμε. Αν γινόταν κάτι τέτοιο, σήμερα δεν θα υπήρχε κυπριακό πρόβλημα. Υπάρχει κυπριακό πρόβλημα επειδή υπάρχει ελληνισμός στην Κύπρο».

Λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, είτε σ’ αρέσει είτε όχι, υπάρχει ελληνισμός στην Κύπρο. Και είναι το 82% του λαού. Φθάσαμε, όμως, με αυτή τη ψυχολογική διεργασία την ενοχής που ασκείτε πάνω μας εδώ και δύο χρόνια, και την προπαγάνδα των διαφόρων Ντάουνερ, να ντρεπόμαστε να πούμε ότι είμαστε η πλειοψηφία και υπάρχει μια μειοψηφία. Και όλα αυτά τα συμπλέγματα ενοχής μας έκαναν να πιστεύουμε (όσοι πιστεύουν) ότι για όσα υποφέραμε και υποφέρουμε στην Κύπρο, φταίμε εμείς οι Έλληνες και κανένας άλλος.

Άκου, Πρόεδρε. Όλα αυτά, όχι ως Πρόεδρος, αλλά σαν ιστορικός που διατείνεσαι ότι είσαι, όφειλες να τα γνωρίζεις και όχι να αρλουμπολογείς για «σφάλματα», «δύο εισβολές» και ομοιότητες με τους Σύρους και όχι με τους Έλληνες.

Τώρα, ως Πρόεδρος έπρεπε να γνωρίζεις ότι στην πραγματικότητα ζούμε σ’ ένα χώρο όπου υπάρχουν συγκεκριμένα γεωπολιτικά συμφέροντα, με εκφραστή αυτών των συμφερόντων την Τουρκία. Το ότι έγινε εισβολή και κατοχή δεν έγινε διότι οι Έλληνες της Κύπρου ήθελαν μαζοχιστικά να υποστούν και άλλα δεινά. Έγινε για συγκεκριμένους γεωπολιτικούς – στρατιωτικούς λόγους. Και το ότι η πατρίδα μας είναι σήμερα μοιρασμένη δεν είναι διότι εμείς το θέλουμε, αλλά διότι άλλοι έχουν συμφέρον να είναι μοιρασμένη.

Επειδή, Πρόεδρε, σήμερα είναι της μόδας η επίκριση του παρελθόντος και επειδή μερικοί, με επικεφαλής εσάς, θέλουν να δείξουν τη σοφία τους και επειδή τώρα και εκ των υστέρων επικρίνουν με την βεβαιότητα και την ασφάλεια του από καθέδρας επικριτή, γι’ αυτό καλό θα ήταν να βγείτε με θάρρος και να μας πείτε συγκεκριμένα ποια ήταν τα σφάλματα που κάναμε και πού διαφέρουμε από τους Έλληνες και πού μοιάζουμε στους Σύρους.

Αυτά τα λίγα είχα να σου πω Πρόεδρε, σαν ελεύθερος Ελληνοκύπριος πολίτης.